4 H. DiELs: 



Post Bekkerum non pauci viri dooti singulos locos egregie expedierunt 

 et omnino libello paene desperato salutem vitamque reddiderunt. inter quos 

 Bonitzium et Franciscum Kernium praecipua laude dignos iudico. postremo 

 totum libelluni Otto Apelt in Teubneriana bibliotheca felicissime tractavit 

 et saepe pristinum nitorem primus recuperavit. at ille cum emendando vera 

 vel probabilia multa invenisset et omnino recensionis iustum fundamentum 

 iecisset, nescio quo pacto factum est, ut de illo Lipsiensi optimo duce 

 saepe aut dubitanter aut aperte falso rettulerit, quamquam ipsum diligenter 

 codicem Lipsiae oculis usurpavisse se dicit. quod utrum inde explicandum 

 Sit quod palaeographiae minus peritus ad codicem satis difficilem accesserit 

 an aliter nescio. ego folia, quae Aristotelis libellum liunc continent, Lipsia 

 in Academiam nostram transvecta (quod Otto de Gebliardt Bibliotliecae 

 Universitatis Lipsiensis praefectus insigni benevolentia concessit) iterum 

 cum Aristotelis verbis et Apelti notis sedulo contuli, ut tandem firma 

 materia recensioni substructa sit. praeterea codicem Vaticanum graecum 

 1302 (R* Bekkero, nobis R), quem Apeltius recto iudicio e turba vulgarium 

 segregaverat , post Brandisium iterum conferendum iudicavi, quo officio 

 sollerter ut solet functus est Joannes Graeven Romanus nunc Hannove- 

 ranus, ceteros Brandisii Codices missos facio, quia descripti sunt aut ex R 

 aut ex eins gemello. credo quidem ex ipso R illos profectos', sed probare 

 non possum nee sine novis collationibus probatum iri scio. at quis tantum 

 laborem suscipiat, cum constet nihil ex eis lucri redundaturum esse! nee 

 tam ego curiosus sum, ut affinitatis gradus qui inter istos proletarios inter- 

 cedant rimari ine luvet, adliibendi igitur sunt soll duo Codices: 



Lipsiensis gr. 16 (olim 361) membr., variis partibus et manibus con- 

 stans, post Cleomedem f. 298'' (post quod duo folia fortasse olim vacua 

 resecta sunt) eadem manu, s. XIV ineuntis ut ego iudico (s. XIII Beckio 

 iudice, Gardtliausen Kat. d. Hdss. d. Univ.-BM. Leipzig, 1898 de aetate tacet), 

 scripta haec exhibet: 



1. f. agg''— 303'' äpicrTOTeXovs irepi ^rtvwvos (sie). 



2. f. 301'' äpicTToreXovs irepl ^evocjjdvovs. 



3. f. 302"^ äpicTTOTeXovs Trepi jopyiov. 



f. 303" vacuum tum iterum 3 folia exsecta. 



4. f. 304*^-309 äpiCTTOTeXovs irepl Kocrpov. 



' cf. 975» 36, ubi V61«: illud in R leniter corruptum plane omittunt N^O^QV" et 

 pluia ceteri. cf. de hac quaestione supplementum p. 14. 



