de Arisiotelis qui fertur de Melisso Xenopltane Gorgla libello. 5 



post f. 309 iterum duo folia recisa. 



5. f. 3io''-3ii'' äpi(TTOTeXovs irepi äpeTris [i.e. Andronici q. f. nepl 

 iradwv p. II ed. C. Schuchardt, qui Lipsiensi non usus est]. 



6. f. 312' äpia-TOTeXovs (pvatKtjs ÜKpodcrews ä exti-einos versus, tum 

 ß-S [8 p. 216^9]. 



Liber de Melisso Xenophane Gorgia una totus manu et perscriptus 

 est et correctus; altero autem exemplo librarius usus non est. lemmata in 

 margine posita velut Kecji. ß, e/jnreSoKXfjs , Trappevi§t]s recenter addita ut 

 rubra puncta, quibus collator primus Olearius insignes diiferentias nota- 

 verat.* huius ego codicis orthographiam , a qua tarnen R non multum differt, 

 fere secutus sum in elidendis vocalibus, ovtw et ovtws, ecTTi et ecrTiv 

 variandis. nee talia in notis posui. constanter autem adhibui yiyvwcTKeiv, 

 yiyvea-dai , äyevriTOS, ubi Codices interdum prave scriiiserunt 'yivwcTKeiv, 

 •yivecrdai, äyevvriTos. item cum in iota subscripto fere constet usus librarii, 

 TTCLVTn et similia paene semper sine iota elata consulto retinui. avTov et 

 airrov meo marte posui, quandoquidem Byzantinos avTov fere ignorasse 

 notum est. item accentus et distinctionem librariorum neglexi. lacunas quas 

 librarius reliquit accurate expressi, quamquam talia non anxie observata 

 esse a scribis notum est ; cf. ad 9 7 6 '^ 11. 

 R Vaticanus gr. 1302 bomb., saec. XIV in. [cf. Kaibel in Doxogr. p. 109% 



Gercke in Useneri ind. hib. Bonnensi 1890 p. III]. libellus de Melisso extat 

 f. 140' -148'' inter Theoplirasti scripta minora (f. 83'' Trepl irvpös, 130" 

 ■K€p\ b(T}iS)v) et Aristotelis irepl Oav/uatriov äKovcrpÖTwv. cf. P. de Nolhac 

 La BibUotheque de Fulvio Orsini p. 165', qui de bac quidem parte minus 

 accurate rettulit; accuratiora me edocuit loannes Graeven. cf. praeterea 

 Martini Analecta Laertiana p. 80. 



Codices LR satis fideliter ex libro corruptissimo descripti sunt, in 

 Universum accuratius L, sed variat fortuna legendi, interdum R oculos 

 magis intendit et inprimis finem versus L solito neglegentior. archetypi 

 igitur imago clare enitescit, quem etiam pluribus et difficilioribus com- 

 pendiis exaratum fuisse patet. velut p. 978'' 25 ita discedunt L et R, ut 

 hie äirXovv, ille aireaTi referat. at latet, quod diu perspectum est, äweipov 

 notio. ergo conici licet discordes libros in unam lectionem coire äireipov 



' cf. Beck 1. c. p. 3. moneo hoc propter Apelti errorein, qui librai'ii nescio cuiiis liüc 

 opus credebat p. i68, ii. 



