de Aristotelis qxd fertur de MeUsso Xenophane Gorgia Ubello. 9 



Peripateticus , hoc indicis Herinippci testimonio extra omnem dulntationem 

 positum esse videbatur, ante alterum a. Chr. saeculum libri auctorem ex- 

 titisse. 



De hac ego re nunc secus milii iudicanduin esse video. nam ut recte 

 Hermippo istos titulos adscribi (teneo enim quod olim de indice niilii per- 

 suasi), ut argumentum illorum monobiblion persimile fuisse, ut incertam 

 esse Aristotelicam eorum originem similiter ac nostri libelli largiar — 

 quomodo factum esse putas, ut quae nunc vix binas ternasve paginas 

 compleant scripta olim iusti singula libri ambitum efficerent? nara est 

 certus libri modulus Alexandrinis temporibus neque invenitur in corpore 

 Aristotelico uUus tarn curtus liber nisi Metaphysicorum ö leXarrov, quod 

 fragmentum ipso nomine exceptum est. 



Quod si recte libelli huius memoria coniungeretur cum illis mono- 

 bibliis, epitomas nunc tres, non ipsos libellos servatos esse necesse esset 

 credi. at species obloquitur. nam etsi multos inesse lacunas minores diu 

 intellectum est et ipsi nonnuUas novas aperuimus, tamen universa quae extat 

 forma libri plena est nee sine licentia in maiorem possit ambitum dilatari. 



At nihil obstat, quominus Aristotelis illa monobiblia posterioris aucto- 

 ris imitationem excitavisse putes. immo credo plurimuni eruditionis inde 

 a posteriore scriptorc haust'um esse, nam dialecticus ille, quisquis fuit, tra- 

 ditum ordinem interdum (ut 97 7 ''24-36) turbasse et de ipsis philosophis 

 quos citat vel impugnat, nihil fere sua lectione comperisse videtur. 



Quod cum etiam antea observatum sit, tamen huic disputationis loco 

 aptum duco quod paulo curiosius exponatur. ex Piatonis igitur Sophista 244E 

 Parmenidea 976" 6 novisse videtur; ex Aristotelis Metaphysicis A4 Hesiodi 

 versus, quamquam exj^licationem obtusam non indidem sumpsit, sed ex Pliys. 

 A I. 208'' 30: concinit autem vel lectio irävTwv pro iiToi, quae Aristoteli con- 

 cedenda memoriter referenti. manifesta porro est translatio 976'' 32, ubi 

 nidum' totum percommode ex Arist. de caelo B13 excepit Imitator, qui 

 hie quo<]ue sententiam j^ervertit. nee minus absurde cepit Aristotelis verba 

 de gen. et corr. A 8. 325" 4 sqq., ubi Leucippi de atomis et inani theoriam 

 Xoyovs appellat' et aliquotiens t6 Birjptjixevov pro Kevw usurpat (''7. 12 cf. ''9). 

 hie cum Aristoteles Piaton em et antiquiores secutus Xöyovs quasi personae vice 

 fungentes fecerit, miratus iste scriptor citat ac plane otiose quidem 980'' 7: 



' 325*23 AevKiTnros n' e)(i;t\' wi/'Öi; \dyovs n'iTives irpos Ti/v a'i'a-fttja-iv o/ioKoyoii/wva \tyovT€s 

 ovK nvftiptjo'ova-tv ovre yevemv kt\. 



Philos.-Mstor. Mh. I. 1900. 2 



