L =: Lipsiensis gr. i6, membr., s. XIV. 

 E, = Vaticanus gr. 1302, bomb., s. XIV. 



In Theophrasteis praeter R tertium sui iuris codicem jjlaneque gemellum extare Am- 

 brosianum P8o membr. s. XIV/XV (A) Alfredus Gercke breviter significaverat in Theophrasti 

 sua de igne editione (Ind. Gryph. pasch. 1896 p. 23), nunc petenti mihi comiter pleniora 

 sua iudicia misit. desunt enim in R verba Theophr. de lass. 8 sq. nva /ueraßoKijv — Se ttcos k«! 

 et de igne 34 6ov ö^o/ws — 6epfi6, quae A et qui inde descripti videntur vulgares Codices 

 retinuerunt. unde R et A gemellos esse, quorum pater (N) saeculo fere XIV exaratus 

 sit, statuit Gerekeus. iam vero cum libri de MXG memoria in hac quidem stirpe arte con- 

 iuncta sit cum Theophrasteis (cf. supra p. 5), veri simile est codicem A, qui foliis nonnullis 

 rescissis f. 64^ deficit in medio libro Theophr. de odor. §35, etiam in Pseudaristoteleo libro 

 parentem fuisse vulgariuin codicum. cuius rei hoc tibi stemma habeto: 



archetypus s. fere X' 



[N] 



R [A] 



libri vulgares 



At ut stemma hoc verum sit, quod nunc retractata quaestione concedo , stat quod 

 supra asseveravi, nulluni esse vulgaris stirpis auxilium. quod apparet etiam ex Bernensi 

 402 chart. s.XV, cuius diligentissime factam conlationem eiusdem Gerckii benevolentiae debeo. 

 nam is liber, qui imaginem patris A accuratissime reddit, etiam in minutiis consentit cum 

 R et sicubi dissentit, quod rarissime factum, nihil praeter L salutis affert. äväpid/ja quidem 

 p. 976^30 non ipsius virtuti debetur (nam ortum est correctione), sed ingenio viri cuiusdam 

 docti s. XV, qui Weisei inventum occupavit, quemadmodum Feliciani versio, qui nuUo 

 nisi vulgari codice usus est (cf. Wilson in .A.peltianae editionis censura Classical Review 1892 

 p. 17), emendationes recentiorum hominum nonnumquam praecepit. scilicet pedetemtim miilta 

 moliendo per quinque iam saecula ad veritatein enitimur, ac saepe ipsa necessitate cogitandi 

 in eandeni viam cogimur. velut quae Wilsonius in acutissima illa censui'a laudabiliter per- 

 sanavit, pleraque ipse quoque inveneram, quod non monerem , nisi aliqua certe veri con- 

 firmatio inesse videretur in tali concordia. sed nondum ad finem pervenimus. aliquantum 

 etiam proximo saeculo relinquitur: XaßsTco Se Koi aWos. 



