Eadbert's Epitttpldinn Arsenii. 21 



Pascasus. Verum iii(|uis, et religiöse satis liortaris, sanctaiu Dei liostiain 

 Deocjue j)Iacenteni cum iacrimis ad celi palatiuin prosecnii, non quia taleiii cum 

 habuiinus, sed quia talem amisimus, et cum illo delictis prcgravati nccdum comi- 

 tari (juivinuis. Scd si proverbium illud aiitiquius ' v<'rum esset, ([uod sola miseria 

 invidia caret, tum cum libere votis proseijucreuuir. Nunc autem novi in nostris 

 lacrimarum miseriis multani quoruudauj invidiam uou delbre. cxertistpie bracliiis 

 obiurave, maxime si adverterint, l'abula de quo texitur. 



Severi"s. Hoc est quod supra notavi, videris milii ((uasi litargo^ pati. Noiiue 

 dixisti morum imaginem te picturum, et (piasi roi gestam'' Instoriam texere, nunc 

 autem nobis fabulam adportas? 



Adeodatus. Mirum, Severe, quod tarn assuetis°uteris semper verborum acri- 

 nioniis. Nam mihi videtur fabulam dixisse non tibi, sed illis quibus totum ta- 

 bula est et ludus, quod veritate i'uicitur. Ilistmiam autem huius tua in conscientia 

 legis, nnde non fabula tibi, sed veritas dcclaratur. 



Pascasus. Iure, Adeodate, agis, ([uem precibus fatigas, tuis si faveas'' votis. 

 Sed quid ignoti facient'', cum a conscio criminamur? aut non legisti, quid nuper 

 attulit gentilium tema-, (juod ([uidam Dnisilldni in awlum euiifeni viderit? Fortassis 

 idem ridissc Arsenium babentem iter in celum narrabit. Quaproi)ter eum interrogate, 

 si vobisnict non creditis, ve/il nolitve, (juac. in cplo agimtiir, quia divinis non credi- 

 mus, forsitan" se vidisse monstrabit, fpiem .*/ interroga.f , vel xoli nan-abit; coram 

 plurihus, ut estimo, niimijuam verhum facturus. Nam idem ex (jiio in senatu inravit 

 eandem sc vklkse caelum ascendere^ eique pro tarn hono nuntio nemo credidit, (piicquid 

 viderit, rcrbis cnnceplls ßrmnvit se nnlli dicturum, etianisl in foro hominem vidi.sset 

 occi.siiin. 



Adeodatus. Sentio quid pretendis paido timidius quam expediat. Putasne 

 narrare (juippiam, ([uod omnibns eque placeat, eunctique credant? Quid igitur 

 illo nuntio clarius':' quidve felicius'.' et (quod malus est) ({uid verius, quod Cliristus 

 victor ab inferis cum carne celos petivit? onniibusqne illuc volentibus ire viam 

 prebuit, ianuas reseravit, peccata remisit, gratiam indulsit, et posse per fidem 

 dedit. Sed quid est quod quidam non credunt, plures operibus contradicunt, et 

 pauci veniunt? ubi tot coruscant miracula, tot patriarcharum coucurrunt exempla, 

 et prophetarum quasi digito quod factum est, preconia demonstrant, elementa sen- 

 tiunt. angeli obsecuntur et predicant? De quibus nimirum promissis et gestarum 

 eloquiis festes sunt omnes apostoli , festes etiam martyres Christi, festes innumeri 

 confessores et virgines, quorum fidei miracula meritis protestantur. Etenim ([uando 

 tot preconia et festes de tam bono nuntio contempnuntur, non habes quid ([ue- 

 raris, cum plures sue' salutis preconiis non crediderint, et sint- qui de illo satis" 

 bona sentiant. 



» letliargum jWffi. '' ge.stae J/i7 5. " verh. aus iovessi von erster Hand. '^ verli. 



a«« faciunt. ' forsan rpri. ron J«n_9. T/onr/ m forsitan. ^ verb. aus sine. " t auf Rasur. 



' Mir unbekannt. - Sen. lud. de morte Claud. c. 1. 



