24 E. Dümmlek: 



ler. 11,14. orat? Quod si ille pro his ad Deum preces indesiiienter fundit, pro qiiibus ei inter- 

 dictum est, dum superesset, ne adsuinat orationem et landein, quid putas iste pro 

 liis faciet, quos filios utique silii caros tarn subito desolatos reliquit? Uictuiu uauique' 

 i.Maci-. 15, cle illo legimus: Hie est fratncin anmtor, Hieremias proj)heta Dei, hie est gid inultiim 

 orat pro populo, et universa civitate sancta Hierusalem. Quod si ille pro civitate et 

 populo laudem et orationem etiam proliibitus adsumit, quem olim vivens sie de- 

 llevit, cui threnos composuit, lamenta instituit: quid facturus iste pro suis, quos 

 dilexit? Fateor quod non tantum pro nobis, verum etiam et pro liis, uti et ille, 

 quos inimicos pertulit, intercessor erit, quia utrorumque invectio illorum tarn seAi-era 

 contra populum, non de odio, sed de amore fuit: Ista licet minus credant, tamen 

 *f-9 vios qui eum agnovimus,*dubitare nequimus, quod is qui pro veritate tantos 

 ])ertulit agones, Christi promissis luinime privatur. Et si pretio fides emi posset, 

 daremus quatinus cessareut odiis insequi, quem Caritas enutrivit, iustitia provexit, 

 et pietas decoravit. Unde moneo quiescant et desinant maledicere, malelacta ne 

 prodant sua, quoniam liuius (ut criminantur) versutiam et infidelitatem emulari 

 oportet plus quam eorum perversam fidem. 



Pascasius. Acriter inveliis, frater Severe. Velim caveas illud Terrentii ': Ne 

 quid nimis, quoniam omnes'-^ quibus minus est conscientia tuta, plus sunt nescio quo 

 modo suspiciosi, atque ad contuiiieliain oinnia accipiunt, et propter sua queque se semper 

 culpari credunt. 

 (c. 3) Adeodatus, iEstimo quod si ostenderis quid sit fides vera^ proximi, et qualis 



sit, domiois qug promittitur, servanda; poterit unusquisque nostrum lucidius iutueri, 

 et singuli de propria conscientia iudicare, quoniam liuic liec inpingitur nota, quasi 

 augusto debitam non servaverit fidem. 



Pascasius. Optime liortaris, ut eluceat, quam multi adulterant fidem veram, 



*f. 9'. et corrumpunf'nescii quid .sit quod promittunt. Est igitur Christianorum fides, 



Gai. 5, 6. iuxta apostolum, qicf per dilectionem operatur. Alioquin tolle dilectionem, et fides 



abolitur, quoniam dilectio iura fidei omuia circumscribit. Porro dilectio Christi 



et proximi nihil peccati, saltim ex conscnsu, admittit. Unde constat quod omnis 



qui diligit aut consentit quod iniustum est, inique odit animam suam, et eum 



quem ad iniquitatem favendo consentit. Ex quo liquido colligitur, fidem, non quod 



velit quisque, intendere debere, ut ad voluntatem etiam domini terreni contra Dei 



Gai. 5, 6. precepta adsurgat, ne forte male consentiendo , fidem quae per dilectionem in 



proximo operatur, infidelis amittat, sed que dilectionis sunt inpendere; et per fidem 



cf. Matth. CL^^e salutis proximi sunt, constantius et circumspectius adimplere. Alioquin He- 



'■*' '■ rodes ille, eiusque complices, quia iuramento erat adstrictus'', alieni a crimine, si 



fides praescriberet qiiodcumque velle, et quod promiseris adimplendum. Unde prius 



* f. 10. cavendum, ne quid fide pollicearis incautus: deinde si voveris, ne ad peiora*pro- 



K,om. 13, 8, venies declina. Nihil enim debeamus, ait apostolus, nisi ut inviceni diUgamus. 



* nach vera ein Buchst, getilgt. ^ -stratu-s verh. in -.strictus. 



1 Andr. 1, 1, 34. 2 y«-. Ad. IV, 3, U-16. 



