Radbert' s Epüaphium Arsenü. 27 



Noveris ijuia meeuin sum, et quod in ine est, decerno. Idcirco nullis adhuc, nisi 

 de sola spe, hilaresco gaudüs. Perpendant igitur nostri, qui eum rodere conantur, 

 et alienis criminantur culpis, qui se ita percensuit. Putantne contra apostoluni, 

 quod a Domino ulterius iustorum extoms a consilio iudicetur? immo Christo, cni 

 adhesit in vita couplantatus in corpore, gratulabundus canit: Liberasü me de laqueo Psai. 90, 3. 

 oenantimn et a vei'lio aspero. Sed ipse dum talibus et tantis evacuatur malis, nos 

 miseros reliquit, quo velim ignoscant, si prolabimur ad lacrimas secretius in se- 

 cessu,*qui prius repressimus, ue videremur dellere, quem gratis oderant iniqui. • f 13. 

 Nunc autem tandem illis quiescentibus lamenta relaxaliinms , quoniam fletus et 

 lacrimg fomenta sunt demlei-ü , desiderium autem iuciinda rccordatio amissi, quoniam 

 etsi mors aspera deterret, blandi nnminis memoria delectat. Unde quidam ait', 

 quod nmkorum mors quandam lial)eat voluptatem , eorumque memoria sit iueuuda, 

 gumnodo poma que videntur suaviter aspera. Cum ergo intervenit spatmin, piira nd 

 nos spei iucuuditas redit, quia sie quos liabuimus, diligimus, taiiufuam et nos 

 hinc subito ituros, sicque amiiimiis taiuqiiam liaLeaitvas. Gloriosa quidem spes 

 beata et suavis. Idcirco, mi pater Arseni, gratulamur tui, solamur nostri, quia 

 et te ad spei beatitudinem presumimus pervenisse, nosque tuis illuc meritis cre- 

 dimus adiuvari, licet hinc ad horam mesti, tarnen gaudentes, quia tibi-' felicior 

 successus, quam nobis maneat exitus; nisi prior tuus interveniat'' recessus. Forte 

 expedierat ut ires, quatinus paraclysis Christi veniat, ut festini relictis omnibus 

 tecum simus mente'',°et indefessis precibus facultas'' capescendi sit^ veniam, et • r. 13'- 

 perveniendi fidutiam accipiat animus. Non igitur, nii pater, miseri de te, sed beati, 

 quibus*^ nee presentia in spiritu deficit, nee cura minuitur pastoris, sed augetur 

 gratia. Quid enim est mors? nisi somnus, sicut ex nudtarum scripturarum locis 

 possumus approbari. Quod si in noctis quiete corporeis adhuc vinculis inherentes, 

 et quasi membrorum in carcere i-eligate anime possunt altiora et ((uecfue suis dis- 

 creta imaginibus perspicerc, quanto magis exuti omni corruptionis labe spectant, 

 ut quidam sanctorum- ait, iam puro etherioque sensu. Unde plus presto te- nobis 

 patrem confidimus, quam'' in istius vitae usu habere nostri prospiciendi ad invicem 

 copiam potuimus. Est enim nobis, ut credimus, ubique presto dulcisque absentia 

 presens, quod tunc illius omnia e_sse non poterant, sicuti est nunc, (nee)' insuavis 

 eins valde presentia absens, quoniam in eo esse creditur, cui patent et presto sunt 

 omnia. Magna igitur potestas et virtus ineH'abilis, ita ut nee'' mors, nee tempus 

 avellere possiti'quos ipsa eadem<jue maiestas Dei beaverit. Unde, mi pater, potius • r. 14. 

 crederis nunc viverc nobis, qui tibi melius vivis. Fiunt iam lacrime dulces, iucun- 

 dior fletus, quoniam etsi mors odii est, vita nobis tua dilectio. Namtjue mors er.. Cor. 15. 

 ebibita absorta est in vita, et ideo vivis, pater, beateque vivis. Quesumus adsis 



'' t überyeschr. ^ das letzte t üheryesch: '' simus inente am unt. Rande nachgetr. 



^ s auf Rasur. ' ühergeschr. '' fiuo- verh. in ^\\\\. s übergeschr. '' quia verb. in 

 (|uaiii. ' von Traube ergänzt. ^ iibergese/tr. 



' Seneca epist. ad Lucil. 63 {VII, 1) in freier Wiedergabe. - Mir unbekannt 



4* 



