28 E. Dümmler: 



nobis, apud quem melius vivis, in quo vivunt omnia, nosque movemur in illo et 

 sumus: cuius nimirum spei promissis refrigeratur ardor animi, relaxatus quoque 

 paulisper evaporatur aff'ectus Quo rogo ut advolet assidue tui animi imago, dul- 

 cesque perfundat veri (si fas sit dicere) somnii visiones, ut totus adsis, qui solis 

 corporeis aspeetibus defraudaris. Nam cottidiauus tuus usus iugem recordationem 

 excitat, aöectus imaginem represeutat, quibus allatis dolorem renovant. Et ideo, 

 mi pater, interdum ades, et mente atque animo amplecteris. Osculamur enim te 

 quantoties, alloquimur, conprehendimus. Infelix nimium ego, qui ultima verborum 



•f. 14'. tuorum mouita tarn longe absens liausi. ' Ais namque, ut noster mihi Chremes 

 attulit, aisque: Ita, fili, fac, si quo modo, qugcumque scis boni, opere agas, ne 

 tui minor inveniaris. Haec tua, mi pater, mihi novissima verba, haec tug estima- 

 tionis mandata. Non quod scierim quod perfectum sit, sed ut sciendo proficerim, 

 sollicite procurabas. Cui nescius mox futurum quod non preterire licet, longius 

 diferri posset, verius quam iocose remiseram, quod §que tria in homine continuis 

 temporibus non inessent : videlicet scire , velle , ac posse. Quoniam multa qug boni 

 scimus peccatis exigentibus quandoque nolumus, quod si iam velle adiacuerit, posse 

 interdum non habemus. Deus est autem solus, cuius nee maior scientia quam volun- 

 cf.i.Cor. tas, nee voluntas amplior quam potestas , sed quiequid seit, vult et potest, ideo in 

 sapientia sua omnia operatur. Porro hominibus nihil horum sine gratia Christi. 

 Et ideo queso precibus instaures, votis adiuves, quoniam tunc doctoris perfecta 

 est monitio, si precum quos monuerit adiuvet sumptibus. Hoc enim laudis tug 



•f. 15. officium est, quia sine ofrensione*in uullo subter fuisti, tuis ut minus aduuntiares 

 voluntatem Dei, modo si commendes oratione ac meritis, ut quibus per te scire 

 licuit quod expediat, velle ac posse tribuatur a^ Deo quod placeat. 

 (c.6.) Adeodatus. Vellem altius a puero tanti viri tirocinia repeteres, quoniam 



merita tantg perfectionis cum eo crevisse credimus. Non enim vere virtutes sine 

 innocentia proficiscuntur, innocentia vero virtutum efficatia solidatur. Porro soli- 

 ditas longa boni operis consuetudine crescentibus meritis firmatur. Alterna quidem 

 proportione perfecti viri ut prudentie simplicitas respondeat, et simplicitatem pru- 

 dentia instauret, quatinus quod est in flore, fructus exhibeat, et fructum bone 

 spei prius flores promittant. Potest ut flos nonnumquam sine fructu decidat, 

 fructus tamen non sine flore pullulat. Idcirco pandas velim prius flores, quatinus 

 fructus dulcior exuberet, quoniam etsi utilis fructus, teuere vite pulchrior flos 

 redolet. Unde huic quod etsi ante floruit uberior virtus florendi , Christi gratia fuit. 

 Pascasius. Qu§ris, Adeodate, qugris de his forsitan, quando non eram; 



*f.i5'. tarnen relatione * verorum , quia ab utero notissimus fulsit, plura memorig dignis- 

 sima percepi. Fuit enim a puero inter tirocinia palatii liberalibus mancipatus 

 studiis, pollens morum nobilitate ac probitate sensus. Cuius augustus efficatiam 

 auspicatus ingenii, licet consobrinus ipsius esset, patrui eins fiHus, decrevit humi- 

 liari cuiuslibet instiuctu, et redigi inter infimos, non quidem fortuitu'', sed'= divino 



'i non his fort, atif Rasur. " 



