46 E. Dümmlek: 



sim tamen decertabant, ut inveniretur qnilibet eoruin humilior. Inde igitur est, 

 quod Antonius, quamvis pater esset et dominus, tautam reverentiam modeste satis 

 inpendebat filio et fratri iuniori, quantain nescio si ullus impendere velit aut possit 

 coequali. At vero econtra quantam iste diligentiam adbibuerit, ne ab ullo pre- 

 veniretur in obsequio, in reverentia debiti honoris, in cura et sollicitudine*atque 

 iu omni famulatu debite servitutis, in sermone et liabitu necnon et in incessu, 

 nescio si aliquis dicere sufficiat, cum nemo imitari queat. Ceterum ad exemplum 

 aliorum quantam'' de se prebueriut abiectionem, vel unum^ de pluribus pandam. 

 Iste cum in cibo vilissimo esset partior cunctis, voluit et vestibus'' patri§ esse con- 

 tentus, dicens quod non esset dignum, ut monachus qui vilioribus iuxta usum 

 provintiae in qua degunf*, cultioribus vestiretur indumentis vel lautioribus utere- 

 tur cibis, quam conprovintiales, inter quos degeref^. Unde et calciamenta sibi 

 parare iussit iuxta ritum patriae, quos rubilingos'' dicunt*, et portare voluit; nisi 

 a patre discretionis causa proliibitum esset. Sed miror, cur ille in lioc facto tam 

 discretus esse voluit, qui in suo (si dici fas est) superstitiosus potest iudicari. 

 Nam eo in tempore in itinere positus, nulluni in noctibus apparatum sibi sinebat 

 fieri, sicut solent viautes facere, quo tegeremur imbribus;*neque tentorium aliquod 

 sibi permittebat erigere die et nocte, sed fusi super terram quiescebamus, et iuxta 

 illud, quod quidam canit^, salubres nobis erba dabat somnos, nisi quod beatus 

 pater sibi ac mihi providebat egregie satis profundos atque amplissinios (ut adso- 

 lents fieri illa in terra) agri sulcos, ubi iubebat mihi nostrum sternere lectum, 

 quorum latera hiuc inde pulcris nos ambiendo fovebant fulcris, dum equi sella 

 in medio posita, quae unam mihi alpem^ ad caput'' prebebat, alteram iUi. Nee 

 aliud quid habentes in eo, nisi quod in die supra et deorsum habuimus. Haec 

 tota mollicies lecti erat, et ambitio satis honesta. 



Severus. Nee hoc superstitiosum videtur, ut estimas, presertim cum lacob 

 dum iret multo labore coniugem eniere, in via nihil aliud ad caput quam lapidem 

 habuisse legitur nee uUas' secum dilicias'' vexisse preter baculum. Quid igitur 

 mirum, iste dum vadit uni viro virginem dispondere Christo domino et castam 

 exhibere' uxorem, si uullis fulciatur honoribus'nulloque ornatur'" apparatu, dum 

 totum in se premonstrare debuit et in nobis, quicquid sponsam servare voluit, 

 quam ducebat Christo , ut sauctissimam paupertatem magis semper sectaretur, quam 

 dilicias'' mundi, et amplecteretur dura et aspera, per que omnino itur ad Christum? 

 Novimus enim, quod non solummodo in hoc facto se imitabilem prebuit tam sanctus 

 pater, verum etiam in omnibus, in quibuscumque Christi religio commendatur. Sed 

 forte quia rari sunt qui de se tale aliquid exhibeant, quoniam omnes pompas 



'^ quanta c. i* unam c. "= usibus c, nacJi u- ein Buchst, yetiigt, vest. iierh. Traube. 

 ^ degeret, contentus esse deberet t-erh. und ergänzt Traube. « degiint c, verb. von Traube. 

 f vor die. ein Buchst, getilgt. S ad nberyeschr. '• verb. aus capud. ' s ubergeschr. 



^ dilic. verb. in delic. ' h von anderer Hand ubergeschr. ™ ornetur verb. Mab. 



' Ein sonst unbekanntes Wort. - Verg. Georg. 111,530: nee .somnos abrumpit eura 



salubres. ^ /. e. alütudineni Ducange. 



