66 E. Dümmler: 



tatum, aut interminata supplicioruin genera, aut uUa auctoritas poterat revocare 

 a caritate Christi, a dilectione'' patrie et populi, ab ainore ecclesiarum et fide 

 imperatoris. Propterea igitur talia et quamplura, veluti alter Hieremias, constanter'' 

 loquebatur. Praesertim et inilitiam clericoruin in palatio, quos capellanos vulgo 

 vocant, quia nullus est ordo ecclesiasticiis , denotabat plurimum', qui non ob aliud 

 serviunt, nisi ob hoiiores ecclesiarum et ijuestus saeculi, ac lucri gratiam sine pro- 

 batione magisterii, atque ambitioxies mundi. Quorum itaque vita neque sub regula 

 est inoiiachorum, neque sub episcopo militat canonice, prgsertim cum nulla alia 

 tyrocinia siut ecclesiarum, quam sub bis duobus ordinibus. Aiebat namque idem, 

 quod aut canonicus quisque esse deberet (aut laicus') autmonachus, quod si neu- 

 trum, iam sub nullo'' monstratur ordine, quia videntur esse sine capite. Quae 

 j)rofecto heresis^ quamvis aliunde sibi hoc nomen vindicaverit, tarnen ut fassus 

 idem est, nulla alia isto in tempore peior invenitur ecclesiai'um Scabies, quae om- 



■f69'- nia'eiusdem iura, ex quo coepit, corrupit, in tantum, quia multi eorum vitiosi 

 erant, nt a laicis pgne omnia nionachorum et canonicorum necnon et feminarum 

 monasteria occupentur, et sunt omnia depravata. Propter que numquam , quia fu- 

 tura y)revidcrat, dubitavit sententiam pro statu regui, pro salute populi, pro sta- 

 bilitate ecclesiarum et religione pacis dignam dicere, etsi quibuslibet displicuisset. 

 (c. 6.) Adeodatus. Quantum datur intellegi, tales qui tunc fuere, non consules, 



iion provisores patriae fuerunt, sed latrones, quorum mentes angüstas presentia- 

 rum caligo cecavit, humilitas prava tenebris opplevit, concupiscentia sordibus ma- 

 culavit, in tantum ut ipsum consulatus nomen, seu splendorem illius honoris, et 

 magnitudinem tanti imperii, nee intellegere aut intueri, nee capere aut sustinere 

 potiiissent. Unde non consules, sed mercatores ac venditores tantg dignitatis, et 

 perturbatores ecclesiarum sunt dicendi, qui non modo isto monente non consulue- 

 runt, verum subterfugerunt, everterunt et prodiderunt in invicem, ne aut talia 

 corrigereutur aut etiam deteriora quae imminebant, obstarent cum potuissent. Et 



*f-7o ideo, sicuti*Pascasius paulo superius doluit, non inmerito talia contigerunt, immo 

 quia noluerunt recipere spiritum veritatis ad correptiouem, receperunt*' spiritum 

 erroris ad vertiginem. Inde est quod adhuc hodie nemo principum explicare potest 

 reipublicg vias ad iustitiam. 



Pascasius. Nee inmerito, quia pro Deo stare noluerunt neque quae Dei 

 sunt priraum querere, ut corrigerent quae iam depravata erant, si, Deus ab eis 

 recedens, (-onsilium patrig deperierit, fides evanuerit, pax aufugerit, et prosperitas 

 ullarum rerum hodie desperata iaceat. Iam rarus qui regibus fidem exhibeat, nullus 

 patriae aut civibus qui recte consulat, uullus qui sociis et amicis debitam cari- 

 tatem impendat. ludices non nisi venale aliquid agunt, populus imperiahbus non 



ä auf Rasitr. ^ contestanter c. •^ auf Rasur; aut laicus besser zu tilgen Traube. 



^ aus nulla verb. '= hereses c. f rece2)erent verb. in -runt. 



' Vergl. Episcopor. relat. c. 32 (Capttid. reff. Francor. II, 39), Walafifridi Visio WeUini v. 

 327 bis 33S, Poet. Carot. II, 314. 



