72 E. Dümmlek: 



que interitus Aatae. Nam et Melanins^ filius piissimi cgsaris cum liis confluxerat, 

 et periclitabatur, rex cum esset una cum suis omIlibus^ quia contra eum iter ar- 

 reptum erat inscio patre, ut ipse prior post patrem perimeretur. Deintle cum pro 

 his universi'' quid agerent, nutarentur merore perfusi, advolavit extimis a custodiis, 

 et sacramentis diu detentus, quae cum patre eo in tempore pertulerat, Gratianus"-, 

 et retulit voce propria quae dicta, quae gesta, quaeve futura cognoverat, quia in 



f. 77. his longe diu*commoratus, nihil ahud iam quam mortem imminere sibi videbat. 

 Ad quos cum fugisset, narravit orania, quae intus detentus resciverat. übi de 

 adulterio nuUa universis remansit dubitatio, de prestigiis sortilogorum et divina- 

 tionibus, tuncque per eum audita sunt, quanta et quaha nusquam iam reinansisse 

 credebantur, quae tunc ex omni parte orbis ad palatium coierant'', acsi antichristus 

 cum suis maleficiis apparuisset. Ad ultimum vero de nece patris et de totius im- 

 perii edixit subversione, qualiter auspiciis, auguriis, consiliis, atque insidiis, nec- 

 non et omnibus malignis artibus esset preiixum. Tunc omnes hi proceres et filii 

 duo, Melanins'' et Gratianus, qui aderant, decernunt potius mori debere eos, t[uam 

 ultra haec quoque consentire, ut unus eis scelestus, flagitiosus et auctor totius 

 malitiae omnibus esset in contumeliam, in ruinam, et in obprobrium sempiternum. 

 Quod sane consilium et defiuitionem tunc Arsenius cum divino timore merens ac 

 dolens consensit, quia nulluni iam alium evadendi ingenium invenire potuit: non 



f. 77'. ut augustus'' imperio privaretur, aut inhoneste (quantum rei eventus sinebat)*in 

 aliquo aut ab ahquo tractaretur, sed ut hostis pelleretur una cum suis compHci- 

 bus; et moechia quae iam publica erat, in oonfusionem omnium ne diutius cela- 

 retur. Sortilege ibidem adgregate, divini, coniectores et muti'', necnon somniatores, 

 et hi qui exta consulebant, A'el alii quamplures malignis instituti artibus, a sacro 

 pellerentur palatio, quorum tanta et talia erant nefandissime artis presagia, etiam 

 ut plurinios traherent in errorera, quia videbantnr omnia diabolicg artis figmenta 

 in mundo repullulasse , in tantum , cum haec omnia ita fraude seu dolo circa au- 

 gustum agerentur, ut in nullo penitus sentire posset cotidie quae fiebant. Alioquin 

 malitiosis nisi esset preventus artibus, nequaquam tieri posset, vit fidelissimos quosque 

 consules et sanctissimos presules non audiret, vel crederet sibi talia narrantibus, 

 quos olim semper in consilio habuerat. Non enim alium in fide recipiebat, nisi 

 quem lustina^ vellet, neque alium auts audire, aut dihgere valebat, aut assentire, 

 quo usque ista viguerunt, nisi quem illa ei in jade commendabat, et, quod prodi- 

 giosius est, ut aiunt, nee aliud, velle, preter quae ipsa vellet. Unde quidam episco- 



. f.78. porum,*cum corara eo adstarent omnes presules Christi et senatus totius imperii, 

 uecnon et omnis populus, eumqüe iam arguerent constanti fide pro talibus: Scio, 

 inquit, quamvis talia et tanta quae dicuntur, male deceptus his artibus actenus 



=• aus oinnia verh. ^ universis s getilgt. " coierat c. '^ -iis Ttbergeschr. 



ein oder ztvei Worte getilgt. f scheint fehlerhaft. S am Bande, ergänzt. 



' Pippin, König von Aquitanien. ^ jj^ßfu^g^ König von Baiern. ^ ludith. 



