80 E. D Ü M M L E K : 



loliannes habuit in carcere, ut ferirctur gladio. Tameu Melanius rex illis erat ad- 

 finis in partibus, super quem manus mittere decreverant. Ne consilio iuvaretur, 

 provisum est, quia idem multis cecabatur peccati actibus. Hac quippe occasione, 

 , quamvis cum honore, quia yenerabatur meritis et timebatut consiliis, relevatur 

 cum iniuria exilio, et deportatur officiosissime, quasi ihcensum odoriferum, per 

 medias Gallias ad Germaniam. Ipse vero semper ubique secum patriam ferebat, 

 quia ubique notus, ubique dilectus, ubique ab omnibus quanto innocentior, tanto 

 carius amabatur. Equidem iam perfunctus temptationibus , nullam vim, nuUum 



* f- 87'. metuebat Imperium, etsi necdum expleverat animos adversariorum, neque placa-** 



verat odia improborum; saturaverat tamen tantisper periidiam et scelus proditorum, 

 quamvis non ad plenum, quia reluctabat animo quod volebant. Et ideo timore 

 afficiebantur, ne bonis subveniret consiliis, et fraus detecta deperiret. Non euim 

 ei hostes erant iam expulso, sed virtutibus, quas ubique amittere non valebat, 

 Dei protegente auxilio. Quid plura, reliquit monachorum alvearium virtutibus 

 mellificatum; et ecce cum gaudio rursus, ubi perducitur ad Germaniam, monacho- 

 rum chorus eum suscipit, rursus episcoporum ducatu ad eundem locum et abba- 

 tum, quamvis inhoueste, quodammodo honestatur. 



Teofrastus. misera nostra tempora! o stultg discordiarum nostrarum in- 

 sidig, qu§ ad tantam civilium debacchationem perduxere pacatissimum regnum! 

 sed felix de quo ubique tanta virtutum respergitur fama. Puto quod nuUa sit 

 regio, nullum terrarum nostrarum solum, etiam ultimarum, non pontus*, non in- 

 sulae, non littora, non locus, non domus, non civitas, in qua non extent liuius 

 viri laudis preconia, et ubi non maneant impressa casti consilii vestigia, quae 

 cunctis prestitit cum incredibili gravitate, virtute, atque constantia, et puritate 

 cordis. Erat enim in eo integritas nientis, religio sancta, diligentia rerum, mode- 



• f. 88. ratio * virtutum , quibus auctoritas in eo plurimum commendabatur. Idcirco, ubi 



vel ubi quasi eximius venerabatur patronus et ducebatur, quia in eorum etiam 

 conscientia venerabilis erat pro vitf merito et virtute , a quibus , quantum in ipsis 

 fuit, exilio damnabatur. Sed omnino iUi non erat exilium, immo augmentum 

 meritorum, quia, sicut in psalmo canitur, eundo ibat de loco ad locum, mittendo 

 1I.125, 6. semina ma. Ubique confessores Christi intercessores habuit; ubique eorum exempla 

 exortationis gratia sibi a Deo prestita invenit; ubique et ipse confessor sua reli- 

 quit; et monachorum catervam, inter*" quos fuit, secum habuit, quorum commen- 

 daretur precibus, foveretur solatiis, et soUempnibus mulceretur officiis; quos et 

 ipse suis instruebat exemplis, exortabatur oraculis, prestruebat consiliis. Unde 

 adhuc hodie in eisdem locis, quocumque fuit, plurimum diligitur et amatur; pre- 

 dicatur quoque et commendatur incessanter, etiam ab" his, qui eum non viderunt, 

 quatinus eins semper fama vigeat et preconia. 

 (c. 14.) Pascasius. Verumtamen in eodem, ad quod pervenerat monasterium, non 



diu rursus licuit permanere, ne forte Gratiano ilhs in partibus misceretur consiho 



•'' iiontis c. •> -ter ühergeschr. '^ übergeschr. 



