86 E. Dümmler: 



Ad quod rursus iidem: 'Bene, inquiunt, recolimvis ita esse uti mandastis, 

 quoniam et a natura, et a promissis, et ab omni vere fidei sacramento profecto 

 fideles sumus. Unde sicut numquam deseruimus militiae yestrae servitutem, ita 

 donec spiritus in nobis superest, numquam desertores erimus, quia nobis gloria 

 vestra, honor et prosperitas carior est, quam vita nostra. Et ideo non contra 

 f. 95. vos venimus, sed pro vobis*in omnibus parati sumus, tantum ut gratiam pristi- 

 nam et misericordiam impetremus. Neque contra vos hos qui nobiscum sunt, 

 condviximus, sed quia, ut decuerat, simpliciter venire non audemus, pro bis qui 

 nobis insidiantur, volentes nos perdere , et imperium glorie vestrae pervertere, etiam 

 animum vestrum serenissimum pium et mansuetum, a natura summe generositatis 

 bonis omnibus repletum et Christi gratia illustratum, conantur conturbare et cor- 

 rumpere contra nos, et contra fideles quosque, ac permutare in amaritudinem na- 

 ture (vestrae) ahenam'', quia nihil aliud olim egerunt, nisi etiam ut vos perimerent. 

 Contra qu§ sie venimus ad vestram clementiam, ut et ipsi detegantur, et thronus 

 imperii vestri et maiestas, eorum clarescentibus culpis, admodum gloriosius con- 

 firmetur, nosque reconciliemur ad venia m, qui in nuUo, quantum in nobis est, 

 umquam volendo contraximus culpam'. 



Addidit quoque: 'Scire vos, inquit, oportet, quia longe diu defensionem sedis 

 apostolice devotissime suscepi , quamvis nunc indebite usurpetis contra me illud, 

 ut excludatis me ab huiuscemodi officio, quod ipiamdiu ad^dxero, pretermittere 

 non qugo'. 



ünde Honorius una cum fratribus: 'Perpendat, ait, sublimitas vestra, et re- 

 f. 95' cordari * dignetur, quod eque me prestantissima in Christo providentia vestra susci- 

 pere fecit hanc curam et defensionem ipsius permaxime, ceterarumque ecclesiarum, 

 quando me consortem totius imperii celsitudo vestra una cum voluntate populi con- 

 stituit in omni potestate et honore, in omni conscriptione et nomismate ', in omni 

 dispositione , vestro conservato honore et providentia. Equidem et ad eandem 

 sedem clementer me vestra imperialis eximietas misit, ad confirmandum in me 

 quicquid pia dignatio vestra decreverat, ut essem sotius et consors non minus 

 sanctificatione, quam potestate et nomine. Unde quia coram sancto altare, et 

 coram sancto corpore beati Petri principis apostolorum, a summo pontifice, vestro 

 ex consensu et voluntate, benedictionem , honorem et nomen suscepi imperialis of- 

 ficii, insuper diademata capitis et gladium ad defensionem ipsius ecclesiae et im- 

 perii vestri , nemo vobiscum , magis qui eam , quam ego defendere velit aut debeat. 

 Et quia audivi, quod plurimi insidiantur huic, manifestum esse omnibus volo, quod 

 ei sine me nemo nocebit'', quem pro pace et concordia conduxi vicarium beati Petri, 

 ■f. 96. ad vestri reconciliandam serenissimam animi*pietatem'. 



^ nature aliene c, von T rauhe verh. ^ ein Wort getilgt. 



' Agobard's Schreiben an Ludwig (EE. V, 225) c.5: In processu quoque temporis, quotiens- 

 cuinque aut quocumque imperiales litterae mitterentur, amborum imperatorum nomina con- 

 tinebant. Postea vero mutata voluntate convulsa sunt statuta et de litteris nomen omissum est. 



