Radbert' s Epiiaphinm Ai'senä. 89 



oiniies,'a ininiino usque ad maximuin, Honorium, suisque castris se iimxerunt, » r. 

 et apparuerunt in mane oinnium eorum circa eum fixa tentoria, ita ut singuli di- 

 cerent a parte filioruin et pontificis: Manu! quod interpretatur, quid est hoc. Quia of. 

 omnino nescientibus cunctis valde mirabile fuit, qui pridie tarn fortes erant et 

 constantes, confisi in multitudiue, in promissis omnium, in consilio pontificum et 

 senatorum, in auctoritate paterna, in promissionibus multiplicibus, quod tam per- 

 mutabiles inventi sunt et infirmi, ut sine consultu et sine estimatione alicuius 

 caesarem solum relinquerent cum lustina sua, et ad filium, contra quem venerant 

 et firmarant, circuracirca, quasi pulli sub alas, tota in nocte convolarent; et mane 

 castra uietati, unus jjopulus appareret. Unde valde diluculo ad eundem pontificem 

 venimus pro miraculo, quod acciderat, et ecce in niedio unus Romanorum excla- 

 mans ait voce canentis : Dextera Domhd fecü virtutem , et cetera quae secuntur. Tunc Ps. 

 ab eodem sancto viro et ab oninibus qui convenerant, adiudicatum est, quia im- 

 perium tam preclarum et gloriosum de manu patris ceciderat, ut augustus Honorius 

 qui heres erat, et iam consors factus et procreatus a patre et ab omnibus, eum 

 relevaret et acciperet. Alioquin nisi fecisset, dixerunt omues, quod sibi eligerent* »f. 

 unanimiter, qui eis auxilium et defensioncm ferret. Quibus dictis consensit Hono- 

 rius et suscepit, nescio quo iudicio patrem ducens secum, totius raonarchiam im- 

 perii. Quae cum vidissem, iuterpellavi pro his Arsenium ac dixi, quod malum 

 mihi videretur tam fortuita res sine maiori consilio et ordinatioue diligentiori, 

 tantum imperium in subito permutari, qui erat consors factus in fide, ut mox 

 omnera monarcliiam ex casu patris sibi evindicaret. Ad quod idem: 'Nostrum 

 fuit, inquit, hue venire, pro omnibus bona voluntate laborare , pacisque consilium 

 dare, intestinum bellum, quod imminebat, sedare, nunc autem, sicut nemo nos 

 audit, ita nemo quae dicimus qui attendat, quia omnes, ut legisti% aut metuunt, 

 aut cupiunt, aut gaudeut, aut doleut^ Metuunt pridem quod accidit, ne rursus 

 quod factum est vindicetur. Cupiunt autem omnes, et'' unusquisque eorum, dum 

 tenipus est ad ea, quae habuit, <quan)totius'' pertiugere, vel quae nondum liabuit 

 ad([uirere. Gaudent vero pro eis de lionoribus avidius et exultant, quia sua Phii 

 omnes quaerunt, pauci quae Dei sunt et utilia. Ergo dolent reliqui, qui tiraent 

 perdere, qnorum audacia vel consiliis talia cgsar augustus contra fdios gessit'. 



Adeodatus. Quantum intelligo, et isti potius milvi fuerunt, quam consules, (.-. 

 qui nihil aliud quam de lionoribus [)ropriis*arbitrati sunt statuere, unusquisque »f. 

 sibi quanto amplius rapere potuisset, cum deberent iam, quia ceciderat imperium 

 de manu patris, cogitare atque pcrquirere cum eodem pontifice, uua cum Honorio 

 et fratri1)us, cur ceoiderit, deinde simul ea corrigere ac firmare et constabilire, 

 quomodo deinceps unitum et inconcussum maueret. Multa siquidem providentia 

 primos et summos multoque consilio invigilare oportuerat, ne respublica et Status 



" aus legest! verb. ^ am Rande ergänzt, hesser :u streichen Tr. '' totius c., ocius 3Iab. 

 ' Aen.VI, 733, veryl. Iniamentat. ler. IUI {col. 1422 ed. Slrmond): sicut ((iiijam poctioe 

 ait: Ili {hmcVcri/.) metuunt cupiunt gaudentcjue dolent(Hie. 



Philos.-Jiistor. ALL 1900. IL 12 



