Radbert' s Epitaphium Arsenii. 91 



gratia temperabat, ne iitra eorum pars in altero crudeliiis, quam natura sinit, aut 

 scelestius pro tanto discrimine ageret. Sed cum vorax flamma discordiarum am- 

 plius seviret, nee pater augustus in aliquo adquiescens sponte emoUesceret , ne 

 forte parricidium proveniret, fecit suo sancto consilio, augustus filius, relicto patre 

 rursus in solio iraperii, petita venia cum suis Omnibus qui cum eo consenserant 

 über ut abiret: quia hinc inde super omnem populum furor Dei efFusus efferbuerat. 

 Nam secundum lob tabernacula abundabant predonuin ex utrisque partibus, qui satis loijiz, 

 audacter provocdhscai suis pravis operibus Deum. Et ideo iam minus Arsenius suis 

 proficiebat consiliis. Erant enim ostia concupiscentiarum ubique aperta et con- 

 flagrata cupiditas. Idcirco suspendium elegit, de medio eorum ut recederet, quia 

 cum Deus omnia dedisset in manibus eorum, nemo tamen Deum ex corde quere- 

 bat, apud quem est sapieiitia et fortitudo, ipse quidem liabet consilium et intelleg entiam. ib. 13. 

 Unde liquido constat, quod quem ipse omnipotens de.stnixerit, nemo est" qui fdißcet; • r. .0 

 quem concluserit, nemo est qui aperiat. Et ideo, quia hos alternatim destruebat 

 quos erexerat, et reerigebat quos concluserat, maluit abscedere liber, quam inter 

 eos mauere servus peccati. Cousiderabat enim iam stupefactus, quod fortitudo 

 hominis et ingenia nulla essent, quod sapientia magis stultitia recte" videretur: 

 nam teste scriptura, decipientein , et eiim qui decipitur, ipse novit. Propterea cum vi- lob 12, 

 disset diversos dolos et fraudes hinc inde compugnare, fecit, ut filius patri deferret 

 et cum suo exercitu inlesus abiret; ac pater cum his qui cum eo vellent, in im- 

 perio remaneret, ita ut daretur omnibus intellegi, quod ipse sit rex solus omni- 

 potens, qui adducit consiliarios in stultum ßnem, et iudices in stuporem ; balteum quoque ib. 17. 

 regum dissolmt, et precingit fune renes eoruin , quod huic sane contigisse vidimus. Sed ib. 18. 

 quia neutra pars eorum ex toto Deum digne requisierat, vicissim alternis successi- 

 bus commutautur, et flagellatur populus, ut intellegant omnes , quod ipse sit Deus, 

 qui SiAducet sacerdotes inglorios, et opliinates supplaniat. Alioquin numquam, nisi eorum ii,. 19. 

 ex culpis, tanta esset vexatio et confusio omnium. Cominututnm uamque erat la- ib. 20. 

 bium veratium ,*' et ablata doctrina senum. Propterea solus iste non poterat iam contra • f. 102 

 omnes, nisi tantum quod egit, ne tunc rerum eventus in peius deveniret, quod 

 hinc inde plurimi ortabantur, quoniam effusa erat contentio ac dispectio super prin- ib. 21. 

 cipes. Sed quod tunc obstitit, pro dolor! postea factum vidimus, ne civile bellum 

 inter eos surgeret. Verumtamen hie noster potius mori, quam tale aliquid assentire 

 aut Interesse vellet. Hinc^' persuasit, filius ut'' abscederet iina cum suis omnibus, 

 et {)ater olim male tractato potiretur imperio. Quandoquidem Deus, quia indurarat 

 cor eins, qwi commutat corda principuin terrae, et decipit eos, ut frustra incedant per ib. 24. 

 inoium, eins totum commisit iudicio, ne aliquid quod scelestius esset, proveniret 

 inter eos. Erat enim triste tunc videre, culpis exigentibus, quod lob ait: Pulpa- lobu.: 

 bunt quasi in tenebrü, et non in luce; et errare eos faciet quasi ebrios. Quoniam ipse ib. 23, i 

 solus est, cuius nemo aoertcre polest cogitationcm; sed faciet quaevumque vohwrit, suo iuslo 

 iudicio. Quae nimirum iudicia cousiderans hie noster, quae acciderant, que cotidie 



am Rande ergänzt. ^ Hie c. " am Rande ergänzt. 



12* 



