20 J. Va H r, E N : 



HAUTON TIM. 292 SY. Anus 



Subtemeu nebat. praeterea una ancillula 



Erat 

 29s Si haec sunt, Cliuia, 



Vera 

 304 Ubi dicimus redisse te et rogare uti. 



Veniret ad te, mulier telam desinit 



Continuo 

 313 CLT. O hominis impudentem audaciam. SY. Hern 



JSori fit sine periclo tacinus magnum nee memorabile 

 339 SY. Maxime: 



Ibo obviam huic, dicam ut revortatur domum. CLT. Hern 



Quid dixti? 

 358 CLN. Scilicei 



Facturum me esse. 

 364 In tempore ad eam veni, quod rerum omniumst 



Primmri 

 396 mequidem semper scio fecisse sedulo 



üt ex illius commodo meum compararem commodum. CL. Ah, 



Ergo, mea Antipbilä, tu nunc sola reducem me in patriam facis. 

 431 ME. Clinm 



Mens venit? 

 433 Non volt te scire se redisse etiam, e.1 tuwm 



Conspectum, fugitat 

 439 satis iam, satis pater durus fui. CH. Ali 



Vehemens in utramque partem, Menedeme, es nimis 

 455 aamque unam ei cenam atque eins comitibus 



Dedi 

 463 Ita me di amabunt, ut me tuarum miseritumst, 



Menedeme, forfunarum 

 479 Prius proditurum te tuam vitam et prius 



Pecuniam omnem, quam abs te amittas filium: hui 



(^)uantam fenestram ad nequitiem patefeceris. 



Quantam ei fenestram Bentley. filium. Huic quantam fenstram Fleck- 

 eisen 2. huic hätte am Schlufs von 480 stehen können, wie hoc 209; doch eines 

 Dativs bedurfte es nicht, weder ei noch huic, und hui ist vorzüglich am Platz. 

 514 videlicel 



nie Cliniai servus tardiusculust. 



I. 521 SY. Mulier commoda et 



Faeeta haec meretrix. 



commoda et ümpf'enbach mit den Handschriften. Ebenso Bentlev. Fleck- 

 eisen und Dziatzko tilgen die Pai'tikei. 



