51 
stelling levert echter weder de topographische ligging; het 
proximale gedeelte van den m. subileotibialis ligt toch in ééne 
laag (dus ook oppervlakkig) met de mm, subileofemoralis en pu- 
boischiofemoralis externus posterior en tusschen beide in, wat 
laatste vooral in volkomen overeenkomst is met een weldra te 
__ bewijzen stelling, dat de m. puboischiofemoralis externus poste- 
rior, het proximale gedeelte van den 1m. subileotibialis en de m. 
subileofemoralis oorspronkelijk ééne spier hebben uitgemaakt. 
Nu we dus van ieder der drie spieren hebben aangetoond, 
dat ze deel uitmaken van de mm. puboischiofemorales externus 
et internus der Urodelen, zoo volgt daaruit, dat de drie spieren, 
de m. subileofemoralis, een provimaal gedeelte van den m. subileotibia- 
lis en de m. puboischiofemoralis internus anterior der Anura in de beide 
mm. puboischiofemorales externus et internus der Urodelen bevat zijn. 
Daar we nu reeds vroeger aangetoond hebben, dat ook de 
mm. puboischiofemoralis externus posterior en puboischiofemo- 
ralis internus posterior der Batrachiers in de beide mm. puboi- 
schiofemorales externus et internus der gestaarte Amphibia bevat 
zijn, zoo volgt hieruit, in verband met het onmiddellijk te voren 
aangetoonde, dat de m. subileofemoralis, een provimaal gedeelte van 
den m. subileotibialis, de mm. puboischiofemorales interni anterior et 
posterior en de m. puboischiofemoralis externus posterior der Batra- 
chiers in de mm. puboischiofemorales externus et internus der Urodela 
bevat moeten zijn. 
Thans zullen we bewijzen, dat geene andere der bij de Batra- 
chiers voorkomende spieren in de twee mm. puboischiofemorales 
externus et internus der Urodela bevat kunnen zijn. 
De eenige spieren, die zieh min of meer als deze spieren ver- 
houden, Zijn, zooals ons de vroegere tabel leert, de mm. ileo- 
ischiopubifeioralis en ischiofemoralis externus, doch deze spieren 
worden door takken geïnnerveerd (9a) en (94), die uit het. ach- 
terste gedeelte van den plexus ontspringen, terwijl de beide Uro- 
delenspieren alléén door uit het voorste gedeelte ontspringende 
zenuwtakken voorzien worden. Bovendien zal ik later aantoonen, 
dat beide spieren hare homoloogen vinden in een geheel andere 
