Bd 
55 
beantwoordt, insereert. Beide spieren worden door takken (124) 
en (125), die zich uit één stam ontwikkelen, geïnnerveerd: uit 
deze twee feiten kunnen we met volkomen zekerheid afleiden, 
dat beide spieren zich phylogenetisch uit ééne spier ontwikkeld 
hebben, die evenzeer van ’t os ilei ontsprong en eene zelfde 
insertie had. Waarom die oorspronkelijke spier bij de Anuren 
zich in tweeën splitste, zal weldra aangetoond worden. 
De m. ileotibialis nu der Caudata ontspringt van de achter- 
vlakte van het os ilei en insereert zich, door middel eener 
aponeurose, die ’t kniegewricht overtrekt, aan de tibia. Daar 
oorsprong en insertie dezelfde zijn, zullen we ’t recht hebben, 
de mm. ileotibiales posteriores internus et externus aan het 
achterste gedeelte van den m. ileotibialis homoloog te stellen, 
zoodra we aangetoond hebben, dat niets er verder tegen strijdt. 
Vooreerst de topographische ligging: de beide Batrachierspie- 
ren liggen niet op de rugvlakte, doeh omgeven den lateralen 
of buitenrand van het been; de geheele m. ileotibialis daaren- 
tegen ligt aan den achterkant van de rugvlakte van ’t been; 
als we echter weder aan de draaiing om hetzelde aantal gra- 
den van de Batrachierextremiteit denken, zoo zullen we gemak- 
kelijk inzien, dat dientengevolge de m. ileotibialis daar moest 
komen te liggen, waar tegenwoordig de m. puboischiofemora- 
lis internus ligt, d. í. aan den lateralen of buitenrand van het 
been. Een verderen grond voor de waarheid mijner stelling 
vond ik in de reeds vroeger bewezen homoloogie van den m. 
ileotibialis anterior der Anuren en het voorste deel van den m. 
ileotibialis der Caudata. 
Terwijl toch de m. ileotibialis anterior in eene aponeu- 
rose overgaat, welke zich met de fascia van de vereenigde 
mm. ileotibiales posteriores internus et externus vereenigt, 
zoodat die drie spieren ééne spier daarstellen, zoo zien we 
dat evenzoo het voorste gedeelte van den m. ileotibialis (dat 
aan den m. ileotibialis anterior homoloog is) ééne spier 
vormt met het achterste gedeelte (welks homologie aan de 
mm. ileotibiales posteriores internus et externus we juist 
