12 
Terwijl deze spier zich bij Triton, Salamandra en naar Mivart, 
bij Menopoma, op dezelfde wijze verhoudt, is zij naar dien schrij- j 
ver bij Menobranchus lateralis veel sterker ontwikkeld en schijnt 
hier ook nog van het uitsteeksel te ontspringen, waarin het os 
pubis naar voren uitloopt. Van daar dat deze spier bij Menobran- 
chus niet geheel en al door den m. puboischiotibialis bedekt wordt, 
zooals bij Triton, Salamandra en Menopoma. Vgl. Mivart, p. 462. 
Bij Siredon pisciformis zag ik deze spier met zeer breede 
basis van het os puboischii ontspringen, om reden de kam van 
dit been hier bijzonder lang is. 
Geïnnerveerd door de zenuwen (1), die zich uit het voorste, en door 
takken (5), die zich uit t achterste gedeelte des plexus ontwikkelen. 
Deze spier is homoloog aan den m. subileofemoralis, een pro- 
ximaal gedeelte des m. subileotibialis en den m. puboischiofemo- 
ralis externus posterior der ongestaarte Amphibia te samen. 
2. Puboischiofemoralis internus (pifi). 
No. 5, p. 245, Meckel. 
Iiacus, Mivart, o. ce. p. 269 en p. 464. 
Pectineus, Stannius. 
Als eene krachtige, breede en ook dikke spier ontspringt hij 
van de binnenvlakte van het voorste gedeelte van het os pu- 
boischii; daarop verloopt hij naar buiten en insereert zich dan 
aan het tweede proximale vierde gedeelte van den lateralen of 
buitenrand van het os femoris. Mediaal grenst de puboischio- 
femoralis internus aan de mm. ileofemoralis en ileotibialis, 
terwijl zijne proximale helft naar buiten bedekt wordt door de 
buikspieren, die zich met krachtige aponeurose naar achteren 
uitbreiden, welke zich aan de bekkenbeenderen insereert, deels 
zich echter met de fascia van den m. puboischiofemoralis in- 
ternus verbindt. Lateraal en naar de buikzijde grenst hij aan 
den m. pubotibialis. 
Bij Salamandra maculata vond ik hem naar evenredigheid 
veel sterker, daar hij zich tot aan het distale einde van den 
