61 
aan ’t os ischii bij de Anura grenst. — De afwijkende insertie 
kan ik daarom niet verklaren, omdat we nog met de vergelij- 
kende myologie van het onderbeen onbekend zijn; we kunnen 
echter zeer goed de insertie aan ’t os cruris van den m. ischio- 
_ popliteus der Batrachiers aan de werking der aanpassing aan 
ons voorloopig onbekende omstandigheden toeschrijven. 
Daarom besluit ik, dat de ischiopopliteus der Batrachiers aan 
den m. ischioflerorius der Urodela homoloog is, dus ook de zenuwen (S) 
der eersten homploog aan de evenzoogenoemde takken der laatsten. 
Vervolgens zullen we zoeken te bewijzen, dat de mm. pubotibia- 
les sublimis et profundus der Batrachiers tesamen homoloog zijn 
aan den m. pubotibialis der gestaarte Amphibia. Vooreerst zul- 
len we aantoonen, dat de mm. pubotibiales sublimis et profun- 
dus zich bij de Urodela uit eene oorspronkelijk alleen aanwe- 
zige spier ontwikkeld hebben. Nu ontspringt de m. pubotibialis 
sublimis bij Rana wel van eene pees, die met den sphincter ani 
samenhangt, doeh bij Bufo strekt deze pees zich ook uit over 
de plaats, van waar de m. pubotibialis profundus ontspringt. 
Beide spieren vereenigen zich evenwel ten einde zich ge- 
meenschappelijk te insereeren. Beide liggen vlak tegen elkan- 
der en worden door zenuwen (Ta), (16) voorzien, die uit elkander 
ontspringen: daarom mogen we besluiten, dat de mm. puboti- 
biales sublimis et profundus door splitsing eener oorspronkelijk 
alleen aanwezige, door den stam der zenuwen (74), (15) geïnner- 
veerde, van de symphysis ossium pubis ontspringende en zich 
op dezelfde wijze, als de thans bestaande twee spieren, inseree- 
rende spier ontwikkeld hebben. Deze oorspronkelijke spier ont- 
sprong dus van de symphysis ossium pubis en insereerde zich 
deels aan de tibia, deels door eene fijne pees aan den nf. ischio- 
popliteus; de m. pubotibialis der Urodela evenzeer van ’t os 
pubis en aan de tibia. Terwijl beider insertie nagenoeg gelijk 
is, (want ’t voorkomen bij de Anura dier fijne zich met den m. 
ischiopopliteus verbindende pees kan als een door aanpassing 
aan nieuwe toestanden verkregen eigenschap beschouwd wor- 
den,) is ook hunne oorsprong dezelfde: hier uit volgt hunne 
