102 
een oppervlakkigen en veel dunneren diepen tak splitst. Daarop 
aan de voorvlakte van het os tarsometatarsi gekomen, gaat de 
oppervlakkige tak tusschen den buitensten en middelsten der 
drie knobbels, die geheel beneden aan de voorvlakte gelegen zijn, 
en deelt zich ten laatste in twee even sterke takken, die, res- 
pectievelijk aan de naar elkander toegekeerde zijden van den 
buitensten en middelsten teen verloopende, de huid aan de buig- 
zijde alhier innerveeren. 
Bij Graculus carbo gaf deze zenuw op de helft van het os 
tarsometatarsìi een tak aan een hier gelegen strekker, welken 
ik bij de Parad. niet aantrof. 
De hoofdstam begeeft zich thans nog dieper en gaat met de 
pees van den m. tibialis anticus onder diens band door, om 
nabij de insertie dezer spier zich in een oppervlakkigen en 
even sterken diepen tak te splitsen. 
De eerste zendt weldra een tak af aan den m. extensor hal- 
lucis brevis en thans aan de binnenvlakte van het os tarsome- 
tatarsi gelegen, verdeelt hij zieh op de rugvlakte van het eerste 
lid van den achtersten teen in twee takken, die de huid aan 
de naar elkander gekeerde zijden van den achtersten en inwen- 
digen teen voorzien. 
De diepe tak gaat achter de pees van den m. tibialis anti- 
eus om, verbindt zich met den diepen tak van de boven be- 
schreven zenuw en komt dan zoo vereenigd weder oppervlak- 
kig te liggen aan de voorzijde van het os tarsometatarsi; 
terwijl hij bij andere vogels, bijv. Graculus carbo, nu eerst een 
tak afgeeft aan den m. abductor digiti interni, dien ik bij 
Parad. niet konde aantreffen, gaat hij door de ruimte heen tus- 
schen den middelsten en binnensten der drie geheel beneden aan 
de voorvlakte van het os tarsometatarsi gelegen knobbels en 
splitst zich in twee eindtakken, die aan de naar elkander ge- 
keerde zijden van den middelsten en binnensten teen verloo- 
pende, de huid aldaar van zenuwen voorzien. 
