4] 
dt 
Er 
3 
bf 
_ 
q 
d 
123 
7. Adductor magnus. 
Bronn, o. c. p. 141. 
De breede sterke adductor magnus ontspringt breed vleezig 
ven de buitenvlakte van het zit- en schaambeen, achter het 
acetabulum en vóór den oorsprong van den m.semimembrano- 
sus; weldra divergeeren de vezelen, en dien ten gevolge hecht 
eene breedere sterke portie zich met schuins gerichte vezelen 
vast aan de ondervlakte van het geheele dijbeen met uitzon- 
dering van het bovenste derde gedeelte; de tweede meer naar 
_ackteren en binnen gerichte smallere en meer rondachtige portie, 
met de vorige door de fascie verbonden, insereert zich pezig aan 
de binnenvlakte van de pees van de portio tibialis capitis in- 
_terni m. gastroenemii. 
Geïnnerveerd door de zenuw (XIII), den eindtak van den n. obtura- 
torius. Ô 
8. Adductor longus. on 
Bronn, 0. c. p. 141. 
Deze tamelijk sterke adductor ontspringt, van buiten bedekt 
door de spieren van den staart, met eene dunne, korte pees van 
den beneden-achterhoek van het laatste staartbeen; hij gaat nu 
over in een vrij krachtigen eerst ronden, later platten spierbuik, 
die bij den oorsprong van den m. semitendinosus om het zitbeen 
heengaat, bedekt door de laatste spier en begeeft zich nu, naar 
buiten bedekt door den biceps, met eene krachtige platte doch 
smalle pees, schuins aan de buitenvlakte van ’t os femoris, op 
een derde van de lengte van dit been van het acetabulum ver- 
wijderd. 
Deze spier wordt geïnnerveerd door de zenuw (XVIII); uit deze in- 
nervatie blijkt, dat de adductor longus tot een geheel ander stelsel 
behoort dan de adductor magnus, die door den n. obturatorius 
wordt geïnnerveerd; en dat men alleen naar de analogie deze spier 
haren naam mag laten behouden. Zij vormt daarentegen een gelijke 
groep met de mm. semitendinosus en semimembranosus. eN 
