125 
oorsprong door eene fascia samen met den m. sartorius; nog 
vóór het midden van het bovenbeen vergroeien beide spieren 
innig en hechten zieh nu gemeenschappelijk vast ook met de 
sterke pees van den vastus externus en cruralis, waarmede zij 
door hare fascia samenhangen, aan het bovenste hoofd dèr tibia; 
aan haren oorsprong liggen de rectus femoris en tensor vaginae 
nabij elkander, doch weldra zijn zij door eene breede fascia 
gescheiden, die zich met die van den vastus externus en cruralis 
vereenigt. 
Geïnnerveerd door de zenuw (V) afkomstig uit den plexus lumbalis, 
terwijl de tensor vaginae door een uit den n. ischiadicus ontsprin- 
genden tak wordt voorzien. 
Il. Sartorius. 
Bronn, o. c. pag. 142, 
Deze meest naar voren gelegene der drie spieren ligt aan 
de voor- en binnenzijde van ’t bovenbeen. Zij heeft haren oor- 
sprong pezig van de voorste lip des bekkens; aanvankelijk plat, 
wordt zij, doordat zij zich ook aan de binnenzijde van het 
been begeeft, meer rondachtig en vereenigt zich weldra met den 
m. rectus femoris, waarmede zij zich gemeenschappelijk aan het 
bovenste hoofd der tibia insereert. 
Geïnnerveerd door de zenuw (LIL). 
Vergelijken we de zoo geheel verschillende innervatie van 
den tensor vaginae met die van den m. sartorius en rectus fe- 
moris, zoo volgt hieruit, dat de eerste spier tot een geheel an- 
dere groep moet behooren dan de beide anderen, en dat deze 
laatsten tot ééne groep behooren. We moeten hier dus besluiten, 
dat vroeger de tensor vaginae niet met de beide andere vergroeid 
was, en dat in den loop der phylogenetische ontwikkeling deze 
spier zich met de beide anderen tot den thans krachtigen strek- 
ker verbonden heeft. ze 
EP | Ke 
VUArrd 
