10 



Pbaepationes Linsaeanae. 



unquam in ai-te desiderctiir „Genera e Speciesesse 

 naturalia omnia," sine quo assumpto principio nulla 

 salus in arte potest obti[ieri. Vide Fund. Bot. §. 132. 157. 

 S. 1—f'I.praef. §. 1— 4. (G. l.U.) — Sttpponamus, D.T. 

 O. ab initio Crcasse unicam tantiim speciem e quovis genere. 

 Supponamus BtiamliasprimasSpccies dein (veJ inprimor- 

 dio , vel in tcmpore) ab alior. generum speciebus foecun- 

 (latas; segueretur inrle, quod plures orirentur Species, 

 fhim hae Floris struciura cvaderent quodammodo Matri 

 similes, ut Herbac slruclura Patri. Confer. Am. acad. 6. 

 p. 279. - (G. n.) 



9. Assumpto liocce postulafo (g. S) procedant secundum 

 suam Methodum singuli; dividant Genera haec in Ordi- 

 iies et Classes; Caesalpinus, Hermannus, Rajus, Knaut 

 p. a fructu, Tournelortius a figura CoroUae, Ri- 

 vinus a numero et aequalitatePetalorum, Mag- 

 nol a Calyce, et nil noxae adferent hae methodi om- 

 nes: sed coiitra, .si bene elaboratae, summam utilitatem : 

 dum videre licet, quantum haec vel illa pars fructificatio- 

 nis considerata valeat in his vel illis Classibus Naturali- 

 bus. Parum refert, qua methodo potestis pervenire ad 

 genera facillima via. Ista reliquis praeferenda est , quae 

 certiori tramite securius ad ea ducit , quaeque maxime uni- 

 versalis est; vix enim credo uUos facili adeo natos esse 

 memoria , ut, absque Systemate , genera tenere queant. 

 Methodus itaque crit viae dux ; Ordines enira sunt Classes 

 subalternae: et pauoa distinguere genera facilius esse, 

 quaniomnia, nullus inficias ibit. Non quidem nego aeque 

 dari Classes naturales ac Genera naturalia; non nego quin 

 methodus naturalis et nostrae et omnium inventarum me- 

 thodis louge praeferri deberet; sed rideo omnes raethodos 

 naturales hactcnus exclamatas, ct in me defenslonem pro- 

 vocatus suscipio, quod nulla, ne unica classis, antea data, 

 in ulio systemate, naturalis sit, quamdiu ista genera isti- 

 que characteres , qui jam sunt, sub iisdem mihtant. Fa- 

 cile est maximam (G. T~. J'1.') (jilus quam dimidiam 

 G. I. //.) notorum generum partem ad suas Classes aman- 

 dare, at eo ditficilius reliqua. Nec sperare fas est, quod 

 nostraaetasSystemaquoddam Naturale videre queat, et vix 

 seri Nepotes. Attameu piantas nosse studemus; ideoque 

 interim Artificialesassumendae suntClasses etSuccedaneae. 

 ClasseS NATUR-tLIiS omnilius .iiTiderent , niodo quis eorum 

 characteres erucre posset ; lias autem sistere absque charactere 

 propria gejiera comprehendente et aliena removente , esset ;dem, 

 ac omnem niethodum rejicere et ad accensam facem velle coecu- 

 tire. Veteres tempore Bauhinorum arcte classibus naturalibus ad- 

 haerebant , sed deliciebat character nondum rite detectis fructifi- 

 cationis partibus , usque dum Tournef. clara fructificationis - luce 

 descendebat ad obscura antea genera. Ex. gratia : Conveniat ne- 

 cesse est ordine naturali Melianthus , Epiinedium, Hypecouni, 

 Fumaria, Impatiens , Utrieularia etc. , sed quis ex ulla fructifica- 

 tionis parte d.ahit characterem combinantem et distlnguentem ? FIo- 

 res Compositi coraprehendant Corymbium calyce unilloro , Erigeri 

 speciem filamentis 4, Kuhniam antheris distinctis , Strumpfiam 

 fructu baccato : quis unquam potuit dare eharactereni hos deter- 

 niinanteni nec alios ? — - IGen. V/.'] 



10. Assumptis Generibus naturalibus (§. 6. 7.) ad ea 

 tenenda pura et inculcata duo requiruntur, ut scilicet ve- 

 rae Species , nec afiae , ad sua genera reducantur , utque 

 Genera singuln veris circumscribantur limitibus et termi- 

 nis, quos Characteres vocamus genericos. 



11. Characteres hos (§. 10.) dum Authores evolvo, 

 reperio nullos certos et fixos ante Tournefortiura , nt ipsi 

 non iinmerito inventionis gloriam circa Genera concedere 

 debeam ; dedere et alii Systematici aharum Sectarum, ego 

 tamen nullos Antecessoruni intelligo praeter Tourn., eo- 

 rumque, qui ejus vestigia presserunt, uti Plumierus , Pe- 

 tilus, Boerhaavius, Vaillantius, Dillenius, Ruppius, Pon- 

 tedera , Buxbaumius, Michelius et pauci Alii ; quorimi qui- 



, dem plures, quamvis a Classibus et Ordinibus seu metho- 

 do Tournefortiana recesserint, in Generibus tamen ejus 

 asseclae fuere. Assuuipslt Tournef. Petala etFru- 

 etum pro notis geuerum diagiiosticis , nec partes alias; 

 assumpsere et easdem ejus asseclae fere omnes ; at Recen- 



tiores, obruti copia novornm nnperque detectorum gene- 

 rum, has partes solas pro generibus onmibus distinguen- 

 dis non sulficere intellexernnt, ac inde ad habitnm faciem- 

 que plantarura : folia puta , situm floris , caulem , radi- 

 cem etc. confugere sese coactos crediderunt , id est , re- 

 cessere a fnndamento fructificationis (§. 7.) , et ad prio- 

 rem barbaricm descenderunt. Quod quam malo omine fa- 

 ctum, facile esset demonstratu, si locus et tempus haec 

 jn praesenti non prohiberent. Quidquid demum sit, tamen 

 agnoscam partes has non sufficientes esse , ') a Tourn, 

 descripias, ut (G. f. J L), si sola petala et fructus vota 

 hic fcrant, et ego omne fructificationis mysterium nega- 

 rem , respuerenH|Ue. Sed quaeso , quae docuit unquam 

 ratio, quod a solis hisce Notae sint petendae* quae do- 

 cuit unquam antopsia? quae revelatio ? quae a priori vel 

 posteriori desumpta argumenta? sane nulla, nisi nuda 

 auctoritas (&. G. J I.). Auctoritatem agnoscimus nuliam 

 nisi autopsiam solam in Re herbaria; nonne nobis patent 

 longe plures in fructificatione partes? cur illae agnoscen- 

 dae , aliae non ? nonne idem, qui creavit istas , creavit et 

 reliquas? nonne aliae aequenecessariae sunt partes in fru- 

 ctificatione ac unqnamillae? patent nobis Calycis 1. In- 

 volucrum. 2. Spatha. 3. Perianthium. 4. Amentum. 5. Glu- 

 ma. 6. Calyptra. Corollae 7. TubusseuUngues. 8. Lira- 

 bus. 9. Nectarium. Staminum 10. Filamenta. 11. An- 

 therae. Pistilli 12. Germen. 13 Stylus. 14. Stigma. 

 Pericarpii 15. Capsula. 16. Siliqua. 17. Legumen. 

 18. Nux. 19. Drupa. 20. Bacca. 21. Pomum. Semen 

 22. ejusque 23. Corona. Receptaculum 24. fructi- 

 ficationis , 25. floris, 26. fructus. Plures sane hic partes, 

 hic litterae, quam in litteris linguarum seu alphabetis. 

 Hae Notae omnes suntnobis totidem litterae vegetabilium, 

 ex quibus lectis charactercs (§. 10.) addiscamus plantarnm ; 

 has inscrip.sit Conditor; has lcgere nostrum erit studium. 



12. TouRNKFOHTius suis charactci-ibus stupeuda pracsti- 

 tit, cum vero deiii detecta sunt tot tamque multa et nova 

 genera, nostrum erit ejus principiis quidem inhaerere, sed 

 ea augere novisinventis, ut scientiaaccrescat. (Gen. J'L) 



[Tournefortianis niliil detraho meritis optimis ; nego tamen ejus 

 Charaeteres perfectos esse , nego ex iis distingui posse genera. 

 Keque ejiis characteres aliis praeferrem; nisi figuras seu icones 

 addidisset fructificationum , quae ejus genera magis intelligibilia 

 Teddidere. Et si non plura in his dete.xisset Pictor, quain .\u- 

 tlior in definitione , longe pauciores liabuisset assecias. In figu- 

 ris ejus plurimis elucent phires partes , plures notae , figura flo- 

 ris etc. quam ex descriptione. — Gen. 1. II. T'.] 



13. I c n e s solas (G. Jl.) pro determinandis generi- 

 bus non comniendo , sed absolute rejicio . licet fatear has 

 magis gratas esse pueris , iisque qui plus habent capitis 

 quam cerebri; fatcor has idiolis aliquid imponere^). Ante- 

 fjuam litterarum mortalibus innotuit usus , necessarium fuit 

 omnia picturis exprimere, ubi oris sonus praesens esse non 

 potuit , at inventis his facilior certiorque datur via com- 

 municandi ideas scriptis. Sic etiam in Botanicis ante de- 

 tectas litteras (§. 11.) figurae hae auxiHum praebuere 

 summuiu ; at datis his compendiosiori itur via; nobis sunt 

 litterae ultra viginti sex (§. 11.) , quibus scribamus no- 

 stras ideas. 



a. Ab jcone enim quis potest unquain aliquod argu- 

 mentum firmum desumere , sed a verbis scriptis facillime. 



(3. Si generis cujusdam characterem in opere aliquo 

 in usnm traherem recenseremque, non possura semper com- 

 mode iconem depingere, incidere, imprimere, expi'inierc- 

 que , at descriptionem facillime. 



y. Si in eodem genere, ut|in plurimls, differrent par- 

 tes , uti numero vel figura iiiter se in dictis speciebus , te- 

 nerer tamen tradere partium situm et proportionem. Non 

 possum haec ullo modo exprimere icone, nisi totidem da- 

 rem figuras. Si itaque[50 esseiit specles, cl ioiidcm dif- 

 ferentcs (&. G J'L) , totldemque deberem tradere plctu- 

 ras ; quis ex hisce tam multis ullam certitudinem elicere 

 posset ; at in descriptionej differentes partes silere , con- 

 venientes describere facilior longe est labor, intellectuque 

 facillinium. 



1) hi C I. II. aild. „idcmqve tam clure demomtravU Hei- 

 stcriis ut pfvra addcre sitpervacaiieum. Ei sane si " — etc. 



2> Jcrta hacc dhninnit i 



plune omisit in C. VI. 



