MOJVENBA EDITORIS. XXVII 



omni Icone" (ut att Lfon.), respectn possessoTis ., sed jisiii pnhllco improvi&o et sine commentarioHs iradita dectplunt , nec acer- 

 Timns quidem crltlcfis cuj^iet ipse ex snbito ereptis collectionibus suis jiotius qiiam ex operibus dijndicari, 



Ohs. 2. Hcrbarium Linnaci, cujus adornationem ipse (lescripsit in PIiUos. hot. et in Schedulis ab Afzelio editis (E'-enh. 

 Anteckn. Sect. III. sub3)j mortiio L. Filio a matre eius (viJua Linnaea) clam iiretio 900. Liv. Sterl. vemim datam est ad celeb 

 J. E, Smithiumj Banksio et Acrelio juvantibns , maxime autem invito Rege Sueciae , qui fere recuperasset irreparabiies hasce 

 coltectiones, navi beJUca Anglos in portum usque persecutus, Dein in villa Norvtcensi a Smithio accuratissime servatum lustratumoue 



una cum aliis Linnaei reiiquiis. [^Qua de re cf. ijysum Sm. in epist. ad St6verum (vita Linn. tom, II. j>. W^.) vide etiam 



A. Fde (plagiarium ceteruqui Stoveri et AfzeHi) in Vie de Linnd. Par. 1S32. ;?. 319., — recentius auteni Smithium iii Laches, 

 Lapp. praefat. et dedic, et Schultesium in Flora, hot. Zeit. 1823.] — Jam vcro aimo 1S2S. pretiosam hanc collcctionem 3000 

 Guinearum pretio a S ocict ate Linnaeana Londinensi emtam esse accepimus, 



Nondum Eruditis plena quaedam et peculiaris notitia de hoc herbario exhibita. est ab Anglis. Singula quaedam Smlthius et 

 Brownius commemorant, quae vern dispersa variis iocis et moleste conquirenda sunt. NoMnulia exemplaria Smithius descrinsit 

 et pauca depingi curavit. Ipse cum suo ct Banksiano herbario Linnaeanum diligenter comparavit. Dommodo (quod in paucis cer- 

 tissime feclt) ubique cuncta Opera Linnaei simul adhihuisset, aut jam tum ejusmodi comparatam editionem, qualem Codex noster es- 

 liibebit, vel novam Systematis editionem , quam voluerat, publici juris fecisset egregius Florae brit. autor! Forsan serior aetas 

 Imjus coUectionis Monographum, ubique Opera Linnaeana et criticam sanam sine partiura studio respicientem , aliquando videbit. 



Esemplaria hujus herbarii singula *folio chartae papyraceae agglutinata extant. Nullae adpositae sunt notulae nia- 

 nuscriptae neque synon^^ma ; sed numerus tantum adscriptus numeros specierura in Spec. pl. indicat : haud dubie editionis II. 

 cai rcspondent numeri in S: XII. XIII. Patet ex his , necessario bis a Linnaeo totum herbarium commutatum esse , sc. una 

 cum priore et una cum posteri or e Specierum pl. editione; etenira in Syst, X. XII. XHI, numeros ex his serravit. Ante 

 Spec. I. certo certius alia erat forma. Forsan adeo tunc schedulas adjecerat, nomina specifica sua et synonyma necessaria conti- 

 nentes? quoniam ea tara saepe plane eadera, et ut videtur faciHime evoluta, lix variis operibus citavit ? (Ipse L. nusquam herbarii 

 a se mututi mentioncm facit et schedula illa in Er/enh. Ant., supra commemorata ^ videtur ante Sp. /, scripta). — Nomina 

 botanicorum, a. quibus exemplaria missa sunt, littera singula graeca indicaverat L., quorum signorum clavem sibi paraverat 

 Suiithius. 



6- LOCI NATALES a Linnaeo mdicati, praesertim speciales illi in floris itineribusqne Suecicid exhibki 

 quod specimina principalia attinet, summi haud dubie momenti snnt et reliquis auxiliis omni modo praefe- 

 rendi. „?Vecesse enim est^ Linnaci plantas crescere, ubi eas se legisse dlcit, ct nulli dubitamiis, quin locus liahi- 

 tationis certissimam nobis praeheat ansam recuperandi ejus plantas originalcs, eamque multo ccrtiorcm , quamr 

 specimina inceria kerbarii Linnaeani. " IVhbib. lapp. p. XL — Sed de omnibus hoc non valet, et culvis cognituiu 

 est, quomodo res comparata sit in celebrium quoque Floristarum locis natalibus. Saepe tales exorti sunt ex allo- 

 rum relatione, immo ex rmuore, nec visis exemplaribus, vei ex speciminibus raancls, vel (ut persaepe in itineri- 



bus Linuaeanis) in transitu fugaci stylo uotatis plantis, quae si domi investigasset , aliena cognovisset inventor 



ita ut saepe similis tantummodo plantae indicium dare possint. 



Obs. Linnaeum saepe leviter definivisse plantas Sueoicas quasdam (ceterum in operibus systematieis nuliibi dubias) in itinere 

 tantura visas, docent v. c. Sonchus maritimus Diss. Fl. Rybyens.y Sisynihrium arenosnm F l. Suec, Trifoiium atpeslre 

 F^aun. Suec, Imda dysenterica , Arenaria mcdia, Alopecurus paniceus et plura, (forsan adeo Viola montana?). Quare si 

 hujusmodi loci indicatl in planta jampridem a Linnaeo riistincta vcrbis maximeque dia^nosibus operura 

 bys tematicorum con tra_di cant , (ut in Atriplice patula Diss. de herbat. Ups.) tunc levc pondus habeut, 

 iiedum cum Friesio ex sJngulo aliquo It. Scanrci loco natali Rumicem acutum ( „foliis cordato- obtongis aciinii natis" ) q\iac~ 

 ras in obtusi foli o contra diagn. , syn. et icones. — Forsan itaque hac in re uimium Florae Suecicae Linnaeanae tri- 

 huere autores Suecici; sed ex altcra parte tani saepe verara justamquc sententiam Linnaeanam illi cxplicarunt , tam saepe vete- 

 rem, drscipuiorura usu et ipsis Linnaei verbis sancitam interpretationem contra recentiora praestigia et ex herbario petitas dubi- 

 tationes restituerunt , tantopere postremum in dilucidandis non Suecicis solura, sed Europacis plautis desudarunt: ut vis nuisquam 

 e Linnaei interpretibus palmara iis eripere possit. 



7. AUTORES a Linnaeo citati non raro plantara originalem exhibent. Idque non solum in plantis J«c- 

 quinianis, Loejlingianis , Broumianis aliisque a L. vix unquam visis valet , verum adeo in vetustioribus qutbusd. 

 PlumerianiSf Sloanianis , Morisonianis alH-que (ut in Thalia geniculata, ISardo Gangitidc), Ubi princi- 

 palem non exhibent illi, certe (ob magnam Linuaei probitatem in citandis autoribus) similem plantam ibi 

 quaeras: hinc Friesius (Novit. p. 6S.): ,,Sijnonymis Linnaeanis non coece quidem Jidcndum, iamcn non vili- 

 pendenda sunt : saliem habitum exprimunt. " 



Ohs. 1, Prima Linnaei opera , imprimis Hortus C Hf for tia nn s eC Flora Lapponica, nimia synonyma cumu- 

 lant , quibus nec ipse ubique fiderem, aut ab aliis non mutuata esse contenderem. Sed inde ab Horto V psa tieitsi, et maxime 

 in Spec pL, pauca tantum eaque selecta synonyma citare solebat Linnaeus. Eaque , maxime in S. X,, Sp.IL, S. XI L et 

 Mant. I. exhibita , prae ceteris fida et ab ipso autore collata esse existimaverim. — Ordo, quo citantur illa, valorem 

 iion exprirait, sed Criticae hotanicae (Lvgdb. 1737. a L. editae) leges sequitur. Illad syn. quod maxime barbaruni 

 est, licet primarium, ubique postponitur elegantius sonanti (ut in Amomo Cardamomo, ubi inde error WiUdcnowii). — 

 In vulgaribus plantis Spec. pl., Bauhiniana synonyraa tantum citavit L., quae, tunc tempore apud omnes usitata , trioia- 

 libus suis nominibus exterminavit. Eaque re contemporaneis indicavit , velle sese hanc illamve diu cognitam plantara novo 

 iiomine compreliendere (cujus afftnes hodie a nohis distincfas tanquam varietates subsiimpsit vel plane iynoravlt) eoderaque 

 modo uunc quoque sana ratio eas species Linnaeanas interpretari jubet. 



Obs. 2. Dene igitur , qui ex summis Linnaei criticis : ,,Opera Linnaeana , — -.iait, — " sine collatione antecessoruni 

 et coaetaneoTum , — haud rite intelliguntur. Immortalis Vir et Sueciae decus ipse Antecessorum studia non tollere, sed 

 perficere voluit. " — — Scd etiam „Refonuatlo Linnaei emanans e philosophico intuitu , cuius vim raulti coaetaneorum 

 non perspexerunt , in generalibus nunquam satis celebrari potest, sed in singularibus permulta vera et egregia periisse , ut in 

 «mni reformatione fit, uon dtffitendum." (Fries Nov. p. VI. VII.), 



8. TEXTUS LINNAEANUS , uhicunque id ficri potest, nec ipsa vcrpa vetant (ut in Jlopecuro paniceo, 

 Ononide Cherleri), ita semper interp retand u s est, ac si ubivis nnam eandemque plantam in- 

 tellexerit autor. — Suadet viri indoles , qui nequaquara is erat, qui sententiam frequenter mutaret aut duo 



