X MojVEKDA EDITORie. 



Obs. 1. Leves variationes nominis non notavimus, uti v. c. in vocc, „caespitosus" , ante Sji. If. 

 plurimum sola littera „e" scripto. Sic L. in Sp.U. scripsit „heder ifolia" etc, contra Jieder a e folia" in Sp. L 

 et S. XIIL — Quodsi melior aderat lectio, eam elegimus: siii niiuus, Linnaeanam non mutandam esse judicavimus. 



Obs. 2. NOMINA TRlVULrA exorta sunt a Sp. I. ( cf. ^p/ior. n. 11. Cu]>. III.) Neque ex piiore aliquo opere, 

 etiamsi vevba eadem sint , derivavimus ea unquam! Perperam fecissemus; etenim avbitravia tunc sunt, nec nomina consulto 

 imposita! Nec quisqu.im scvipserit „P/uHfH(/o jn«;ur Camer." „Ruliiu tiiictorum Buuh." Multo vevo pejov est eovum con- 

 suetudo, qui nomina trimalia Linnaeana retvo ad/iil/ent , (liceat enini ita diceve) , ail opera ante nom. trivialia (1733 — 52.) 

 scvipta! Et quemailmodum scviptorum , Specics planturum Willdenomii , non inspectis libris Linnaeanis, exscvibentium, 

 levitas pepevit „Costum arubicum H. Cliff." „Cijpentm roiimdum Fl. Zeyl." etc. — ita, nisi stvenue iterumque moniti, scvipto- 

 res botanici, mox per singulavem metliodum autovum Suecicovum (Fries , Wahlenb.) seducentur, ut scribanf Ciirex leporina Fl. 

 Lapp." „Oriiit/ioijulum minimum Fl. S. /." et sic porro , licet ibi nusquam occuivant ejusmodi nomina tlivialia, sed ubique 

 specifica fantum , i. e. diagnoses. Cnde mirabiiem auguramuv in ve botauica confusionem evasuvam! 



§. 21. DIAGKOSES specierom deinde sequeutes oiauibiis iu lil)ris accuwfe denuo com- 

 paraviiiius, nusquam (ut semper) fisi citalionibus Linnaeanis. Sequuntur illas c«- 

 tata oj)era, in quibus enedem yel parum discrepanles inYeuiuulur, cursiins ubi nos, rectis 

 litteris ubi Linn. cilavit. 



Obs. 1. Li citandis diagnosibus scilicet L. initio quidem acciuatus erat, donec eas loco nOminum 

 specificorum valere contenderet: tanfum terminos earum interdum tacite mutavit. Sed inde a % pl. I. 

 editis, tum ob nomina trio. introducta, tum quod rebus niagis quam verbis studeret, valde levis esse in his in- 

 cepit; saepe totam diagnosin mutavit, adscriptis tamen prioribus citationibus: saepe etiam ipsam illam, F/. S. II. 

 V.C., editionem, in qua primo nova quaedam diagnosis introducta est, ad v et erem phrasin citavit, brevitatis 

 causa, quod ibi jam scriptum inveniret „F/. S. J." citatum in exemplari quod recudi curavit primae editionis. Quae 

 quidem a nobis ad ipsos libros cautissime et probissime correcta sunt. Addidimus praeterea citationem variormn 

 Systematis et Specierum Pl. editionum, accuratiss. collatarum. Et si tam diagnosis, quam numerus speciei 

 conveniret in omnibus edit, inde a Sp. I. usque ad S. XIIL, tunc brevitatis causa scripsimus : „Sp. I— S.XH. 

 n. 10." — Saepe etiam opus unum alterumve ex iis, quae vulgo citat L.,omissumest (^casu plerumque et 

 fvgaci calamo, perraro vero consilio) suo loco post diagnosin. Ibi vel in textu id cursivis litteris usi citavimus, 

 vel tantum in notulis subdilis recensuimus. 



Obs. 2. Paginas operum ad systema pertinentium non citamus, nisi ordo turbatus: in fine libri adjnnctnri 

 clavem paginarum ad omnes has editiones originales. 



Obs. 3. S. XIIL ubi non citatum, plane cum S. XIL convenit. (cf. Cap. II. n. 18.) 

 §. 22. TEXTUS diagnoses sequens, plerumque e Sp. L et IL depromplus est: inter- 

 dum eliam ex Mantissis , e S. XII. addilamenlis binis , vel e textu S. XII. XIIL, si qiia nova 

 species iUic fusius proposita ., vel ex Am. acad. etc. — In fine hujus textus lineae ultimae 

 dextram partem occupant i^arentheses 2 recfae, opera unde totus ille sumptus est citata iuclu- 

 dentes, v. c. ,.,[Sp. I. II.]" 



Obs. 1. Textus hic, synonyma, locum natalem atque observationes Linnaeanas includens, interdum etiam in 

 operibus specialibus, v. c. Am. ac. , Floris etc. plane convenit, ita ut eae quoque in parenthesi illa recta citari 

 potuerint, summa inde brevitate orta. 



Obs. 2. Divisimus hunc textum interdnm , neque ratione commemorata commiscuimus , sed tanquam 2 

 diversae species essent , seorsim (alterum post alterum) tradidimus , (ut in Panico alopecm-oide , Sedo rubente, 

 Phlomide italica). Id factum, ubi verebamur, ne 2 diversae plantae intellectae fuerint, vel ubi adeo inultiplex ille 

 fuit , ut disjuuctione magis perspicuus fieret. 



§. 23. SYKONYMA hoc texfu sokim ea recepimus, quae in operibus ad Systema naturae 

 specialim periiuenllbus (§. 5. 1.) leguulur. Si f[uod syn. additum vel oniissum iu aliquo ex his, 

 litteris di scr ep atitibus untafum est, addita parenthesi cum libri citatione (cf. §.12.). 



Obs. 1. Synonyma vocamus in notulis nostris praecipue aliena illa, nec Linnaeana (quippe quae L. ipse 

 quavis occasione repetere solebat). Quodsi ergo scribimus „Fl. Lapp. syn. eadem", manifestum est , sermonem 

 non esse de iliis operibus Linnaeanis vel Pseudolinnaeanis , quae textui insunt, post Floram Lapp. promnlgatis, Sed 

 de synonymis aliorum, veterum sc, botanicorum. 



Obs. 2. Synonyma Rumphiana Linnaeus post Sp. I. primo addidit in opere S. X., indeque, nisi emenda- 

 verit, pura in Sp. II., recepit. Id quod verbo „(S. X sq.}" expressimus '). 



Obs. 3. Syiionyma Florae Danicae (Oed. daji.) pauca in S.XII. (inSp. II. paucissima) addidit Linnaeus. 

 Plura in S, XIII. Murray, ut videtur, adjecit. — Tabulas Jacquini (amer.), in Sp. II. per pag. citati, plurimas 

 L. in S. XII. adjecit. 



I) Rumpliii opus pretiosum Linnaeus anno 1733. a comite a Tessin inter alia pvetiosa dona accepit , ut ipse tesfatnv in Egen/t. 

 Antec/iii. (eers. germ. ji.53.). Hine , feve finito opeve Spec. pl. ed. I., tantum in ultimis hujus libvi paginis tahulas Rumpbianas ci- 

 tavepotuit, addiditqiie in calce libvi (Tom. 11. .'Vppend. pag. 1199.) sequentia , guae, rpmin meliorem lucum in tottt nostra editione 

 inveuire neiiiienmus, /lic imeriimis : „Opus eximium beati Rumpfii cuva ampliss. D. Buvm,inni ovbi botanico vedditum, ad me accessit 

 „pv:mum absotuto a typographo opeve , cujus itaque synonyma alibi seovsim tvadeve animus est. " — Huic consilio obtemperavit edita 

 diss. de /terbar. Amboin. llps. \'5i (Am. acad iom. 4. n. 5G), per se jam satis memovabili , et a nobis quoque collata: sed 

 insuper omnes tabulas aptas citavit in S^st. nat. ed. X., quod pvoximum erat opus majusculum editum. 



