JOHANN BOLYAIS THEORIE DER IMAGINÄREN GRÖSSEN. 283 
a, diversis characteribus affecta ad quantitates omnino aliquo 
modo (juxta $. 2.) distinctas referatur. 
Assumamus praeterea rem aliquam alius generis e.g. 0, 
omnino substantivam, de nihilo enim nonnisi conceptus ne- 
gativus est, nihilumque designare operationibusque 
subjicere, rem propius contemplando absurdum esse facile 
patet; nec ideo e.g. a+0=a statui potest, quia in hoc casu 
ipsi a nil addendum est, hanc enim ob caussam necessario 
a 
aeque statui deberet Tale examen accuratius protinus mon- 
strat, etiam metaphysicam tractationis ipsius 0 hactenus omnino 
falso innixam fuisse fundamento. 
Ceterum P 0 designet nil aliud quam 0; atque (siquidem 
voces consuetas retinere velimus) dici potest 
‚2a, a positive sumtum seu positivum; 
—(d, d negativum, 
quordvzss 10120 Rum 0 a, a, te 
alterius oppositum; 
porro diei possunt 
Ra, —a realia, 
4-d,--d imaginaria 
(suntque revera imaginaria, simulac secundum notiones supra 
stabilita ssignis + vel -- affecta tamquam realia speetari volunt; 
et similis contradictio seu impossibilitas est, si negativum (a posi- 
tivo jamjam probe distinetum) simul pro positivo haberi vult; 
quidquid enim est nonnisi id quod est); denique tam signa realia 
+7, + inter se, quam haec (imaginaria) +4, ++ dieantur homoge- 
nea;signum reale atque imaginarium vero heterogenea. Auch 
kann +a (sowohl als a) eine Nebengrösse (Stand) von 
a (wie auch von —a) heissen. 
$. 
Denotet Pa Pb, nempe complexus signorum Pa, Pb, quanti- 
tatem ex « et b constantem eum eodem signo (communi) P affec- 
