372 Geschichte der hallischen Floristik. [84] 



dum in vivis erat, sine pari, celeberrimus, una vice in Academia 

 Salana apud nos in museo Collegium Botanicum quibusdam Medi- 

 cinae studiosis elam (cum publice hoc ei facere propter insidiaa 

 D. Doct. Slevogtii non esset liberum) ex lecto legere et qui- 

 dem tempore matutino, sine ullo prius scripto Botanico evoluto,. 

 nam autores Botanicos memoriter, etiam quod ad paginas, recitare 

 poterat, in calamum dictare incipiebat, cujus fragmentum, vel 

 potius initium, Tecum, Vir III. hie communicamus, nam vix 

 aliquot horis matutinis, quas lectionibus suis destinaverat, praeter 

 lapsis, inaudiverat de lioc sermone docto botanico supradictua 

 D. D. Slevogtius, qui ex sola invidia insidias ei struxit, adeo, 

 ut, nisi tempore volam pedis ostendisset et Iter in patriam 

 8uam, Giessam versus instituisset, sine dubio captus ductus fuisset. 

 Addimus duplex ejus praeloquium, duabus enim horis matu- 

 tinis sequentibus hoc imchoabat collegium, cum enim altero mane 

 adhuc plures quam viginti novi rei herbariae amatores studiosi 

 suo discursui Botanico aures praeberent apertas, cum praeloqulo- 

 iterum secunda vice ei id incipere placuit: 



Praeloquium prius. 

 Plantarum farraginem aggressuris Methodo opus est, tanquam 

 filo Ariadneo, quo duee ex difficultatibus Botanicis eluctari facile 

 liceat: hunc in finem omnium Botanicorum methodicorum anti- 

 quissimus, And, Caesalpinus, Pisanus, a Pisa academia Italiae,. 

 aggressus est digerere plantas in suas classes, sed ordine inverso,. 

 siquidem semina, neglectis floribus, observaverit, quod plane est 

 contra naturae ordiuem •, hunc sequuti sunt I. et C. Bauhinüs, nee 

 non Fab. Columna, qui facile fuerunt sui seculi Botanicorum pro- 

 ceres, siquidem C. Bauhinüs multo sudore atque labore, quadra- 

 ginta annorum partum, scripserit Pinacem, Joh. vero frater ingens 

 opus, nugis difficilibus refertum elaboraverit, cujus epitomator est 

 Dom. Chabraeus; Fab. vero Columna occasione Valerianae, in 

 rem plantariam insidens, Botanicus evasit longe excellentissimus^ 

 qui omnium primus distinxit inter petala et folia, adeoque sustuUt 

 confusionem, quam veteres tantopere foverant; hinc sunt Botanico- 

 rum flores monopetali, dipetali, tripetali, tetrapetali, pentapetali^ 

 hexapetali, polypetali etc. siquidem ingens sit diversitas inter 

 petala et folia, petala enim sunt lamellae illae coloratae, fugaces 

 et speciosae, quae circa stamina et embryonem communiter cou- 

 spiciuntur, tale exeraplum nobis praebeat Rosa dumetorum, Lilium 

 alhum off. Tulipa mdgatissima etc. in quibus floribus satis evi- 

 dens est, quod differat petalum a folio, sed haec veluti in paren- 

 thesi. Fab. Colümnam insecutus est ingratissimus Botanicus, Rob.. 

 Morison, Aberdunensis Scotus, qui non solum Caesalpinum totum 

 quantum exscripsit, sed et hallucinationibus conscribendis gavisus 

 est, praetereaque absurdissimas divisiones rei herbariae passlm 

 invexit, v. g. de convolvulis non convolvulis, de affinibus, von 



