— log — 



fupeificie conrertiOfima et recta: ad latus ramulorum recurvata, in inferiori autem 

 fuperficie cliftichaj uiide rami juniores inferne nudi apparent, et vetuftiores foliis 

 raris adpreffis folummodo veftiti. Stroi/ili cjlindnci laeves, deorTum inflexi, fquamis 

 rLoinbeo-ovatis adpreffis, apice late-emarginatis, perGffentibus. 



Attulit primum in Etruriam e Monte Baldo Vicentinae Regionis Rev. Abbas 

 Z). Bnino Tozzi Vallumbrofanus Monacus, -ao-arAnb A b i e t i s gennanicae. 



ObS. DifFert a PlNO picea ciijiis fig. proftat in Fl. Ban. t. 193. foliis minus acutis, noo 

 exncte tetragonis, fed potiiis iitrinqiie carinatis : Strobilis junioribiis obfcure-viviclibus nec pur- 

 pureis, perfecte cylinJricis et longioribus, nec fubovatis: fquamis apice emarginatis, ncc mar- 

 gine undulatis lacerisque. Conferatur cmu Pino alba Ait. Hort. Kew. III. p. 371. cum quo 

 maximara habet affinitatem. 



97. ATRivLETL/errata caule herbaceo , glabro, angulofo: foliis lineari-lanceo- 

 latis, inaequaliter ferratis, fuperioribus jntegerrimis. 



C(2K^/j bipedalis lierbaceus, erectus, obtufe pentagonus, atomis albis farinofis 

 hinc inde confperfus. Folia alterna glauca, petiolata, ima lineari-lanceolata, 

 inaequaliter ferrata, dentibus remotis, inferne integerrima, fuperiora omnino 

 linearia, et pariter integeiTima. Flores glomerati^ in fpicas terxninales erectas 

 iCoadunati. 



Reperitur fub Iioc nomine in Cat. H. Eot. Farmenfis , e quo femina nobis 

 benigne communicavit Dom. Pascal Botanices Profeffor, 



g8. MiMOSA piinctata Linn, 



Obs. Semina ex Viridario Aulico SclionbrunnenG lioo anno accepimus fub jiomine Mi- 

 vtofae ptmtae. Attamen ad Mimofam pimctatam referendam foro- exiftimavimus, ob flores 

 minime pentandros, pnncia vaga callofa in caiile perfpicua, et ob praefentiam glandulae depreffae 

 inter primzim par pinnularum foliorum, quamqnam reliqui ciiaracteres non omnino refpondeant 

 defcriptioni quam protulit Linnaeus in Spec. Flant. pag. ijo;., nec non iconi quam Com- 

 melinus exhibuit in Horto Amflelodam. iab. 31. Huic enim tribuitur caulis erectus et viridis, 

 qui in noftra Planta multiplex, omnino procumbens, fuperne una cum petiolis pedunculisque, 

 atro-purpureus et inferne viridescens obfervatur. Folia intuper non conftanter quadrijuga, fed 

 ut plurimum trijuga, et quandoque etiam bijuga. Petiolus communis praeterea ad bafin plano- 

 convexus, dein canaliculatus , abit in mucronem foliofum, lineari-Ianceolatum et fubciliatum, 

 qui inter ultimum pinnularum par emcrgens humi fefe reflectit. 



Bafis infuper petioloruin tam communis, quam partialium, nonnihil tumida pallens, ac 

 geniculata apparet. 7^o//o.'/S! denique nunquam vigintijuga, fed ut plurimum 14 ad i8-juga obfer- 

 vantur, qnae petiolis planis, ciliatis, nnioronatis, oppofita et approximata adnectuntur. Forma 

 autem gaudent lineari-oblonga, bafi obliqna, apice obtufo et niuoronato, <;olore glauco, margine 

 exteriori purpurascente, ita ut per fomnum omnino atro-purpureant. Siipulae binae, ad 'bafin 

 foliorum in furculis tantum extremis dimidiato-cordatae, amplexicaules, purpureae. Bracteae 

 binae alternae non quidem diniidiato-cordatae , fed exacte cordiformes pedunculos amplectuntur. 

 Spicae obtongae. Ftosculi lutei, fuperiores nt plurimum heptandri, raro enneandti nunquam 



