

DilT. prim. Saepe fjuoque ineclulla caulis in radicem, extenGone fua in medio 

 patentem, peneirat , vacuunique replet. Hinc quoque lignum verfus centrum ubi 

 rariora omnia, maai/accrescit, et coniractione facia, quae ftrata dirimit, exterius 

 Itratum interiore denGus efi magisque compactum. In radice vero, interiora minus 

 funt compacia, magisque augentur, ita iit omniuo radix conlrario modo fefe 

 liabeat ac lignum. 



§. 6. 

 Coufpectiis. 

 Humorem nutrientem e terra fugunt cellulae contextus laxi in radiculis inftar 

 papillarum pruluberantes. Ex his fuscipiunt vala adducentia e lamina lielicis ia 

 modum toria, introrfum concava, exirorfum convexa , formata, nec non per totam 

 plantam diffundunt. Celerius itaque per liaec vafa movetur fuccus, fed quoque 

 absque his per contextum cellulofum promoveri poteft, quam ob rem majores 

 et perfecliores plantae ejusmodi vafis praediiae funt, minores in genere et minus 

 perfectae carent. Transit ftatim fuccus per parietes vaforum in cellulas, plerumque 

 contextus fibroG, rarius laxi, ubicunque humor deficit, maxime vero in partibuj 

 fuperioribus, foliis praefertim, ubi magis expanfae et laxae, tenerioresque funt 

 partes. Reyehitur Linc faepifDme fuccus per corticem, quippe qui a vaGs adducen- 

 tibus magis remotus fit, nec ex ipGs tantam fucci copiam ftatim recipere poflltj 

 quantam ejusmodi vafis accumbens contextus cellulofus ligni. Percolatur et fuccus 

 e cellula in cellulam per duplices membranas, cum quaevis cellula undique pro- 

 priis Gt claufa membranis. In interftitiis inter cellularum membranas poGtis noa 

 raro fuccus fiagnat, craGior, el colore diverfo fanguinem plantarum mentieus, 

 interduin quoque in malTam grumofara, verasque cryllallos abiens. Haec funt^ 

 quae de vaGs plantaruui fedulis obfervationibus comperta habeo. 



