itiandn fusceperit referri videiur. Quo quidem iniprobo labore etll nil magis durum, 

 nil tamen necelTarium magis habetur; et cum Pi.oufrojo dicam „il me femble qu'un 

 „ des plus grands charmes de la botanique eft, apres celui de voir par foi-meme, 

 „ celui de verifier ce qu'ont vu les auires: donner, fur le temoignage de mes 

 „ propres yeux, mon affentiment aux obfervations fines et iufies d'un auteur^ me 

 j, paroit une veritable jouiflance: au lieu que, qnand je ne trouve pas ce qu'il 

 „ dit, ie fuis toujours en inquietude fi ce n'eft point moi qui vois mal " atque 

 utinam botanicorum libros conPulentibus perfpicune fatis defcripiiones, accuiata 

 fatis fynonymia femjier occurrerentl Utinam tanla adliiberetur a Botanicis in citando 

 diligeniia, ut an eorum citationes veritali refpondeani recognoscere fupervacaneum 

 femper effet. Verum dolendum vehementer eft id non raro contingere, ut minus 

 recte inditis fynonymis maxima confuCo ingeratur, multaeque Ipecies uno nomine, 

 vel unos multis nominibus confundantur. Quanta ex hoc fonle deiivata damna, 

 quantique errores in Botanicam defluxerint, tu in Botanicis apprime verlatus plane 

 nofti. Quiquidem errores si celeberrimi cujusdam Botanici auctoritate veluli fan- 

 ciantur, incredibile dictu eft quanta iis evertendis diEQcuItas obliftat. Totum hoc 

 cum ex multis, tum ex iis potiffimum confirmatur, quae de quibusdam Trifolii 

 fpeciebus indigenis tibi fcribere propofui. 



Tiifolium illud quod Michelius nuncupavit Trifoliaftrnm aiimimn corytn- 

 hiferum album et procumbens , folio cordato , Jubtus atrovirente , fpleiidente , 

 Jiliqiia tetrqfpertna , infertie falcatim discriminata. N, P, Geti, pag. 27. tab, 25. 

 Jig. 6. perquam frequens eft in Etruria univerfa; in montibus, non fecus ac in planis 

 exoritur, in viis et vel intra Urbium moenia, dummodo tanium inveniet terrae, 

 quantum radicibus jacendis fufficiat. In pingitibus humentibusque agris, luxurians, 

 vel ad duorum pedum aliitudinem adfurgit : in macris gracile et nanum , trium 

 vel quatuor pollicum altitudinem non excedit , tantasque prima fronte exhibet 

 differentias , ut niinus perito obfervatori diverfa fpecies videri ponit. Semper tamen 

 caules habet folidos, afcendentes, flores utplurimum alboi, quandoque vero laevi 

 rnbore fuffufos, pedicellatos, et in capitula umbelliformia, longe pedunculaia 

 dirpofitos, poft anthefin deorfum inclinatos : qui fi pauci Cnt, halitus emittunt 

 fuavis , fin multi infuavis odoris. Culycis dentes breves funt, legumen lineare leiia- 

 fpermum, cui feinina eminentia, et inferne exporrecta, moniliformem /iguram 

 impertiuntur. 



Linnaeum de hac Trifolii fpecie loqui voliiifre, cum Tkifolium hyhridnm 

 describeret, ex eo patet, quod in pag. lo^r). Spec^ Plant. Edit. III. baec habeanlur: 

 Trifolium hybridum capitulis iiml/ellarihiis , legnitiinibus tetrafperitiis , canle 

 adfcetidente, Verum Linnaeus ciim fextam Micbelii Cguram citaffet, et fecundam 



