matio et tnmor infequltnr, novnsqne ideo organismus ex praccfleTiti excitatnr. 

 Speciem vero amiltit explicalio cum pnnrtio piftilli ope ncus friictum femenqiie 

 haud provocet, qnod fieri deberet , li fxiiicalio vera cffet. AJ fppcifici irriin- 

 menti iiaqne aclioncm confugicndnin lin-tj nd notum ergo illud nrykim igno- 

 rantiaej qnod fub fpecie tuli rcfngii omncm uherioreni explicalionem nbfcindcns, 

 «'xplicaliorem ipfum liaud exliibel. Piobabilius ilaque elt, vifibile mascnliim fenicn 

 actuofi quid domum involvere involuhimque hoc actnofuiTi in ovulo gprminis 

 inaonelismi ad inftar agore, liujn^ r.ci inftar ibi dirtrilnilionem analogi organifanlis 

 fiuidi verfus dnos polos ciere et rofpondentes bis oppoliia'! duas embiyoTiis partes 

 pofitivam nempe plumulam; npuaiivam radirulam provocare. Exonis demum fic 

 radicula rt plnmiiln ad fluxrjs linir.orum . qno ultro incresrnnt , n ffiinnlo fcminis 

 masculi efffclm, niodo fupra dicto ia nuxiliiim vorandns \idct;H ;; d fupplcndam 

 explicalionem. 



Quinta condiiio fub qua formatio frucliis iureqnitnr, praefcns efi, et vcgcta 

 in reliquo vegetabili vis vegeialiv^. Speciatira adhuc confideranda venit, qnaienus 

 etiam fine detrimento, magnctismi ad inftiir, nd formationem fructus coniiibufre 

 pofllt. llefpicienda vero generalim videtur cum foecundatio praegrelTa pcr fe 

 fructus formaiionem haud efficiat, ct cnm etiam fine foccundatione evolniio ali- 

 quarum fruclus parlium conlinc;nt. Diinlici poliffimura moJo coucijii potclt illius 

 {ictio. Primo enini vi illa nulriincntum gcrniini, uli aliis organis fuppeditalur. 

 Secundo vero \is illn niagntlismi inftar vidclur nnctnm in cmbiyone polariialem 

 confortare, polumque ejus averfum el ])olum quem radicula fiftit, ad praeroga- 

 livum incrementum exciiare, Junciis ncmpe ab una exlremitate amicis duornin 

 magnelum polis, forlioris cl debihoris, polus averfus debijioris qni liber mnnet 

 vi fua increscit. Explicat ilaque linec conditio pracrognli^ um radiculae increinen- 

 tum, citiorem cjus efformationem inverfumqiie in malerna jilanta embryonis fitum, 



Lex, ex qua caelerum vis vegelaliva ad produclionem fructus mfigis minnsve 

 eontribuil, ct magis ad priorem agcndi iiioduiii fpectat co ftabilicnda videtur: 

 Quo exteiiores magisque periphericae funt partes fructus, quo magis involucris 

 feminum et pericarpio accenfendae, eo poteniior influxus vis vegetativae in effor- 

 mando fructu, eo minus ipfa haec formatio a foecundaiione pendct. Quo fimi- 

 liores porro exteriores paries fructus foliis, quo arciius ope calicis fruclui connati 

 cum caule cohaerent, eo potenlior efificacia vis vegeiativae cenfenda. Quo magis 

 deniqne fructus partes quoad mafTam praeponderant, et quo minus elTentiales^ 

 eo facilior evoluiio fine foecundatione. 



Sexiam denique circumfiantiam, fub qna formatio et maturatio feminis poiiu* 

 quam fructus procedit, exLibet marcesceniia pericarpii. Marcesceniiae Iloris ad 



