1-:! 



habitu viridi etc. manet. — In rupibus Malajest alpium Bucsecs (Csató exs. !) 

 floribns maioribus et minoribus superbit. 



b) (573.) D. inti'(jrip('i((ius Schur! (D. Pseiido-cafsim Schur et «an 

 D. peiraeus Schur?» in cacumiue alpino Bucsecs, ad custodias Gutzán, 

 15. Ang. 18r)4., 5000', calc* a D. integrn Vis.! variatione D, stricti Sihth. 

 integripetala, foliis rigidis I), petraei pungentibus, squarrosisqne, basalibus 

 reflexis, caiilinis abbreviatis latioribiisque, tri-, basin versus quinque-nerviis, 

 eaule quadrangulo, squamis D.inodori ( L.)—D.silvestris ifw//".,itaque abbre- 

 viatis, dilatatisque, brevissime mueronulatis, calycis dentibus paulo brevio- 

 ribus latioriusqne, minus acuminatis recedit. A I), stricti var. hrachijantho 

 Boiss., 1. c. p. 48G., qui varietatem hrevifioram, a 1). iiitcgro Vis. diversam 

 sistit, 1). int('(jripetalus Schur foliis iam apgre differt. Squamie quoque huius 

 varietatis latiores sunt, sed calyx abbreviatus «5 — 7 lineas longus», more 

 IJ. hrachyanthi Boiss. veri, in Hispánia crescentis, ungue petalorum incluso, 

 lamina minori. — Ungues D. integripetcdi Schur exserti, lamina maiores, 

 calyx 1). spicnJiJolio Schur similis. — AD. pctraeo et D. spinüifolio prieter 

 petala intégra sqiianiarum indole differt. 



«Yar, petalis integris 1). prtrari mibi esse videtur» Schur in scbed. — 

 Quum in alpibus Bucsecs, ubi autor J). ivtcgripctidum crescere ait, D. spi- 

 culifoliiis abundaret, 1). intcfjripetfdns Schur, si rêvera in alpibus istis in- 

 ventus sit, ]h spiculifolii aberratio probabilius monstruose integripetala esse 

 videtur. Num D. integripftcdiiH (varietas aut species distineta?) in Transsil- 

 vania cresceret, ob squamas latissimas, ab illis /). prtvdd et D. spiculifolii 

 forsitan non sine cura dubito. Plantam cultam monstruose integripetalam 

 diversas, Schuríus confudisse videtur. 



c) (577.) D. serotinus W. et Kit., Schur 1. c. p. 99., in arenosis 

 alpiuni Bucsecs fructifer solum berbario adest et probabilius ad speciem 

 Fimhriatorum aliam spectat. — l). serotinus «auf sandigen kalkreicheu 

 Hügeln bei Kronstadt, auf dem Kreuzberge, Juni 1854» a U. serotino W. 

 Kit. genuino, in campis Hungariic centralis arenosis crescenti, paulum récé- 

 dére videtur. 



Virescens, veluti herba buius nominis Sabesii, quam legit cl. Csató, et 

 quie de monte «Vöröshegy» (Rotlierberg) eiusdem civitatis in berbario Grise- 

 bachü, e manu Schurü adest, — bene foliosus, foliis quam in JJ. plumario 

 L. (D. serotino W. Kit.) longioribus, internodiis suba^quilongis, uninerviis, 

 iloribus breviter pedunculatis, pedunculis ac in nostro D. plumario crassio- 

 ribus, geminatis, aut altero pedunculorum alabastrum floris tertii gereute, 

 squamis late subrotundis, margine purpurascentibus, brevissime aut vix 

 mucronatis, calycis dentibus brevibus, rotundato-obtusis, petalis fauce bar- 



•' Ni exeniplavia coufusa siut, iiaiu in Euuin. beatus Lerchen ft'ld auuo 178Ü 

 legisse dicitur! 



