48 



hatiis * (non Bess.) nominatur, et cum D. coinpadi typo ad Uj-Eodna, Ko- 

 rongyis, Árpás et in graminosis alpium Páreng ereseit. 

 4. §. Carthudani Boiss. 1. c. p. 481. 



14. (549.) Carthusianonim L. var. rovidiia Schur Enum. p. 9:2. = D. 

 atroruhens All. cum exemplaribus ab illustr. Keener in Flora excicc. 

 Austro-hungarica nr. 535 editis, pnecipue quod squamas inflorescentiii^ 

 membranâ alba undulataque cinctas attinet, omnino conveniens. Exemplar 

 ScHURii glaucescit, baud conspicue «roridum», petalis calycem dimidium 

 ctquantibus. 



D. atroruhens All. (D. Carthusianonim a) roridus Schub j in Trans- 

 silvania non rarus. Legi in valle Klopotiviensi infra alpes Eetyezát, in monte 

 Székelykö, ad Nyirmezö, Hegyhasadek Tordaënse, vidi e ditione Cibinii, — 

 habitu altiore et inüorescentiä interdum fastigiatä, vaginis supremis non- 

 nullis in limbum ampliatis. 



15. D. GarthusicinoriiTïi L. typicus, qualis in Kern. 1. c. nr. 

 536. editur, in Transsilvania sponte non ereseit, sed aberrationes fere in 

 omnibus locis diversse proveniunt. 



var. a) subfastigiatiis Schur Enum. p. 9i2. sen maiov praticoliis ^giiur, 

 in Verb, des naturforsch. Vereines in Brunn XV. (1877) p. 1^7 (var. lati- 

 folius Gris, et Schenk 1. c. nr. 57., excl. loc. Banat. non Willd.) varieta- 

 tem sistit altissimam atque latifoliam, inflorescentiä, ob habitum robustum, 

 siepius plus minus goluta, fastigiata, petalis haud «maioribus», sed calycem 

 dimidium œquantibus, squamis calyce dimidio longioribus. Inflorescentiä 

 etiam capitata, plus minus laxa aut compacta apparet. 



Crescit in pratis ad Kodna (D. atrorubcns Pore. Enum. pl. phan. distr. 

 qu. Naszód, p. 9, non All.) Corona, in comitatu Marmarosiensi etc. et a 

 D. atronibentis All. typo habitu altissimo, foliis latioribus, squamis calyci- 

 nis angustioribus, anguste obovatis, firmioribus atro-fuscis giaucescenti- 

 busque, sed abruptim aristatis, haud bicoloribus, margine enim haud mem- 

 brana alba cinctis, — a D. Garlhusianorum praäterea capitulo multifloro, 

 lamina petalorum minore, squamis haud scariosis, non opacis, sed nitentibus 

 recedit. 



var. b.) D. Garthusianurum var. saxigenus Schur Enum p. 93, (D. 

 ru'picolus Schur herb. ïranss., non D. riqricola Biv.) seu D. Marisensis b) 

 laecigatus Simk. Erdély edényes flórájának etc. p. 118 (1887) a var. siihfa- 

 stigiata non reeedit, nisi habitu humili et inflorescentiä non fastigiata. 

 Habitu Si^epius D. tenuifolkim Schur Oesterr. Botan, Zeitschr. 1858. p. 1^2. 

 refert, sed ab eo et a D. Garthusianonmt floribus duplo minoribus et foliis 

 paulo latioribus diversus. — D. tenuifoUus et var. saxigenus sine dubio ex 

 eodem typo originem duxerunt : prior in alpibus grandiflorus, posterior in 



-'■ Etiam ap. Williams 1. c, nr. 60, p. 3 laudatur, cum var. j/cdunculato Schür/ 



