49 



d^issioribus flore mediocri praeditus est. Varietas mxignjus in monte Cenk 

 (Kapellenberû;) et aliorsum Coronie, ad Predial, Zernyest, in valle Klopoti- 

 vftnsi (rill mare) etc. provenit. Flores atropurpurei. A I). niistrali Pane. 

 Bquamis levissimis, haud asperis, — a descriptione autoris (var. saxir/mi), 

 ob descriptionem hand accuratam, S(iuamis interioriljus calycem cingentibus 

 haud per-late, sed mediocriter dilatatis differt, — exterioribus i. e. phylUs 

 infloresccntis' potins oblongis vel anguste ellipticis et sqnamis calycem non 

 omnibus, sed non nisi phyllis adiequantibus, interioribus autem cum arista 

 calyce duplo brevioribus. 



D. Carthusianoruni o) minor Williams 1. c. p. t. et Ohabensis Simk. 

 exemplavia parva huius var. saxigeni et in monte Cenk Coronft' quoque inve- 

 niuntur f D. Carth. humilis rupicohis sahtriflorua Schur. Phytogr. 127.). 



c) (550, 551.) T). Carthus. var. australis Pane, in Kern, sched. ad 

 il. exs. austrohung. nr. 587 (188!2). 'Synon. D. jnibcralas Simk. ibid. non 

 alior., I). Mariscnsù ej. ( Marudalù vel MarusknsU ! ) Természetrajzi íüz.' 

 IX. (1885) p. 37.), 1). Carth. h) atrosanguincus Schuk, Phytogr. p. 127 

 (1877), D. vagináim und I), v iciu us Schvb.. 1. c. 128 — 291. Squamis calyci- 

 nis atque calyce asperis in herbario Schurü rarus. D. atroriibois Schur. 

 herb, ex Árpás et D. Carthusianoruni Schur e) parvißorus Schur (non 

 Boiss. Diagn. ser. I. l.p. 22.) floiibus inevolutis «minimis»», petalis calyce 

 triplo brevioribus hue pertinet, squamis calycinis non valde asperis. 



Sat l'requens ab oppido Élesd, ubi in pratis planiciei abundat, usque 

 ad Derestye Transsilvaniie, Bükkszád et comitatum Aradensem : Brátka in 

 comitatu Biharensi^ Szénafiivek Claudiopoli, inter vineas Torda?, Bánffy- 

 Ilunyad, NagyEnyed, Nyírmezö, in monte Székelyko ad Toroczkó i D. Car- 

 (husianorum var. Dacicus Boeb. 1878 exsicc), in subalpinis ad Déva 

 Í l:arth ! ), in herbidis silvarum inter Nagy-Baczon et Bükkszád, ad pagum 

 posteriorem in pratis. 



Asperies ssepe non nisi in apice squamarum, in arista et in dentibns 

 calycis remanet et denique hac quoque evanescente in varietatem saxigmam 

 Schur transit. 



D. Carthusianoruni. var. australis a D. Pontcdcrac Kern, iloribus mai- 

 oribus, calyce maiore, phyllis involucri exterioribus haud dilatatis, magis et 

 abruptim aristatis, — a I). Banatico Heuff. ( D. Carthusianoruni var. re- 

 fîexus Neilr., var httifolius Gris, et Schenk pro parte) squamis haud rigidis, 

 haud sensim angustatis alienus. 



J>. Carthusianoruni var. australis l'auc. cum 1). giganteiformi Borb. 

 Akad. Közi. XII. (1875) p. 88. (D. sahuletoruni Heuff. Oesterr. Botan. 

 Zeitschr. VIII. (1858) p. 26., non Willk. Icon. p. lU (1852) coni'undi nequit. 

 Haec species psammophila, quam e Transsilvania nondum vidi, a D. australi 

 Panr. et var. saxigeno Schur involucri foliolis exterioribus more D. capitati 



Terméseetrajii Fiuetek. XIJ. köt. ■* 



