﻿— 14 — 



IV. ULVACEiE Ag. excl. gener. 

 VIII. Bangia. Ljngh. ref. 



Frons capillaris simplex aut ramosa, plana aut tubulosa, 

 viridis aut saepissime colorata, regulariter areolata, areolis serie 

 singula aut multiplici dispositis quaternarie divisis. 



Genus huc usque parum intellectum et manco charactere 

 ubique circumscriptum. Frondem in plurimis speciebus esse 

 planam constat ; in Ulva aureola, quam huic generi adnume- 

 randam esse crediderim, fronsadest tubulosa. Frons plerumque 

 simplex est, aut, si rami adsint, prolificatione orti; Bangia ele- 

 gans Chauv. fronde ga udet dichotoma. Dispositionem denique 

 regularem cellularum, earumque in quatuor divisionem, et ex 

 hac pendentem tendentiam seriem areolarum (initio simplicem) 

 longitudinalem multiplicandi , characterem praecipuum generis 

 existimarem. 



34. B. fuscopurpurea Lb. Hydr. p. 83, tab. 24. 



Hab. ad saxa trabesque ligneos saepe emersos, undarumque spuma irri- 

 gatos ; ad Cette frequentem et ad Nicseam legi. 



35. B. lutea nov. sp. frondibus subrectis luteo - nitentibus , 

 areolarum serie subsimplici, areolis longitudinaliter subbi- 

 natis, binis diametrum fili vix aequantibus. 



Hab. ad rupesvehementissimo fluctuiriigatas solequeexpositas; ad Livorno 

 et Genuam legi. 



Stratum luteo-nitens subcontinunm, rupes subemersas longe lateque tegit. 

 Frondes t( nucs filiformeSj unciales el ultra, rectse, nunquam torlae, singula 

 plenimque cellularum serie constantes, cellulis per binas longitudinaliter 

 approximatis, simplicibus vel transverse divisis et tunc divisionem quater- 

 nariam generis ofFerentibus. 



A B. fuscopurpurea et recens et exsiccata planta facile colore 

 dignoscitur j structurae differentiis aegre verbis exprimendis. B. 

 'Crispa Lh. incola marium borealium, alias locis similibus ob\^- 



