SEPTIMA 
DISSERTATIO BOTANIC A. 
Quatuordecim genera monadelpha contznens , 
24 tabulis accurate delineata. 
PRJEFATIO. 
Q v 4& Linnzus in Monadelphia descripsit genera, fere omnia hucusque tradidi 
novis stirpibus aucta, atque generibus novem. Nunc vero perstringam illa 
que quamquam diversa a Malvacearum familia , Monadelpha tamen obser- 
;vavi. Horum magna pars fuit cognita Linnzo , de quibus egit in suis operibus : 
verum nescio qua de causa, a debita classe avulsa per reliquas disseminavit , 
eoque maxime quod in plurimis ipse stamina vidit coalita in unum corpus. Qui 
enim Melix aut Turrzz rubum anthenferum observent , Monadelpha ipsa 
fatebuntur : nihil equidem ad huius classis essentiam refert, quod antherz adhz- 
reant internz aur externz superficie tubi ; sed dumtaxat quod earum susten- 
rzacula , aut filamenra si adsint ,in unum corpus coeant. Tubi ulterius aut urceoli 
staminiferi longitudo aut brevitas nihili ducenda est in classe. determinanda. 
Quam ob rem si Hermannia , Connarus atque Melochia Monadelpha putan- 
tur, potiori ditulo alia plurima illis adpumerari debent. Horum ergo 14 in 
hac dissertatione elucidanda sumpsi : fructificationis systema in singulis geneti- 
bus ita delineavi , ut primo intuitu omnia conspiciantur , quibus indiget et de- 
lectatur botanicus : rabulas ulterius adeo nitidas sisto , quantum summa cura per- 
ficere potui. Si septima hacc Dissertatio Botanicis grata foret , brevi tempore oc- 
tavam dabo de Érirhroxylo , et Malpighia , quas citissime nona sequetur , in 
qua de Banisteria et affinibus agam ; paratas enim. habeo atque numeris omni- 
bus. absolutas. Nunc passiflorz pulcherrimum genus absolvo , quod. decimam 
efformabir dissertationem. 
Parisiis die 4 martii anni 1789. 
Cccu 
