[385] 
numerus certissime illis minuitur ; attamen facilitas omnis eliminatur , nec 
facile in tanta stirpium copia tuto determinabitur nova planta. Spretis enim 
characteribus notis, perfectis, tempore et auctoritate tantorum hominum 
sanctis , quis poterit 198 (1) differentias specificas prz oculis habere utstirpem 
novo inventam determinare queat ? 
Genera ulterius, ut alibi dixi (2), inventa sunt ab auctoribus, ut studiosos diri- 
gerent , memoriam iuyarent , plantas denique in fasciculos reponerent, qui 
portari certe possent , non obruerent humanum intellectum. Natura nulla fecic 
genera , botanicus invenit: et si confusis generibus confundi omnia necesse est (5) , 
quantam confusionem pariant nova dogmata vel ipse Heritierius videat. Itaque 
qui ordinem in rebus quzrant , qui facili via cupiant vegetabilia cognoscere , 
respuent certe nova dogmata : ego enim quamvis Linnzi non probem legem , 
qua calycem dictitabat limites absolutos ponere in generibus distinguendis ; 
tamen-calycem ceterasque fructificationis partes magnifacio , quamquam a 
fructu potissimum ducam characterem genericum. À fructu ergo et absentia 
calycis exterioris novum descripsi genus SoZazdre nomine ab hibisco diversum: 
novum quoque et alterum przdicavi , Pa/auam scilicet , quod absentia calycis: 
exterioris a 7Malope differt. 
JMalopes alie dantur speciesperuviana , qu& similiter gaudent calycibus simpli- 
cibus , dixit etiam noster auctor. (4). Verumtamen ubi istas reperit , nisi in meo 
opere in quo duas descripsi Pa/au2 nomine? si , prater 1stas , alias ipse possidet 
aut vidit , ostendat scriptis et iconibus , tuncque grates debitas persolvam. Plan- 
tas vidi Sidis immixtas , quas inspecta frutificatione non S;das , non 7Ma/o- 
p65 , sed novum genus constituere , scripsi anno 1785 in prima dissertatione. 
Postquam D. l'Heriter statuit, solam absentiam calycis exterioris novum 
condere genus non iubere, ita pergit loco citato. —— 7/;ce versa iisdem princi- 
piis et ratione fructus , Hibisci plurimi capsulis quinque spinosis , aut inermi- 
bus , dum monospermis eyalvibus praditi , quales sunt Hibiscus pentacarpos y. 
Zeylanicus , spinifex , premorsus y urens yet alie nonnulla species nove mox pro- 
ditur, ad Ürenam retrahenda sunt. Suadet Urena typhalea pro hibisco spiniftce ; 
nec obstat calyx exterior plus minusye partitus. Hibiscus tiliaceus et populneus ,. 
quamyis gaudeant calyce exteriore monophylle , recte nihilominus inter Hibiscos 
capsulis quinquelocularibus polyspermis a Linneo collocati fuere. Hzc omnia: 
quoniam concinata arbitror ad labefactandum novum genus Payonia, operz: 
pretium erit ea attentius extricare, ut vera a falsis separentur. 
Falsum est 1?. Hibiscum populneum Linnzi gaudere calyce exteriore mo— 
nophyllo : paginis enim11 3,15 5 mei operis ostendi huiusmodi calycem componi: 
ex tribus foliolis deciduis , quod auctoritate DD. Banksii et Commersonis com- 
probavi, qui arborem floridam observarunt in insulis Taheity et Mauritiana.. 
Erravit certe Linnzus qui excusari potest, quum tunc temporis ignota esset: 
(1) 94. Side species. Malyz, 52: Malachree, 3. Lavatere , 11, Althae, 10. Malopes, 3. Palauz, 2i. 
Urenz , 8. Pavonice , 13. Solandree , 1. Lagune, 1. 
(2) In diario physice D. Rozier, mense februario 1789. 
3) Cassalp. apud Linnzeum Phyl.bot. pag. 100. n? 159. 
€4) Observatione pag. 106^. 
