[ 108 ] 
dam vero examinanda ulterius rnanu propria conscripsit: qut otmnia , nisl prz 
matura morte decessisset , perfecta ipsein scientie profectum atque in maximam 
sui gloriam orbi litterario communicasset, Quantum vero iacturz huius unius 
hominis morte Botanica fecerit , vel ex iis etiam , que imperfecta reliquit, con- 
lici certe potest : atque dolondum maxime, non omnes quos ipse conscripsit 
codicis permanere, quinimo perpaucos dumtaxat. 
Ditissimum Commersonii bo sinc codices atque plantarum icones accu- 
ratissimas zque ac nitidissimas , ubi primum de eiusdem obitu fuit cognitum in 
Europa, Galliarum rex adsportari iussit, ne divitiarum cumulus periret tot labo- 
ribus partus. Hunc ordinavit atque multis vigiliis in corpus vere scientificum 
redegit. vir clarissimus D. Antonius Laurentius de Jussieu, cui quanta debeam, 
nec umquam obliviscar, nec facile ac satis potero predicare. Hic itaque, Botanic 
amore atque in me benevolentia ductus , quamquam universum supradictum 
herbarium cum aliis bene multis atque rarioribus plantis in lucem publicam 
edere instituerit ; tamen et indulsit mihi illud perlustrare,, et que ad monadel- 
phiam pertinent excerpere , ut orbi litterario communicarem : quz. num feli- 
citer expleverim , Boranicis iudicandum relinquo. 
Itaque tria genera , Ruiz1A scilicet, AssoNt4 atque DoxszvA , ut et Hibis- 
corum species plurimz atque pulcherrimx , Commersonii. peregrinationibus 
debentur; quz , utpote nunc primum in lucem publicam prodeuntia , quanta 
potui diligentia delineavi nedum | plantas , sed et frucrificationum systemata , 
cuique generi respondentia ; quz omnia nitidissime sculpsit D. Sellier, Chal- 
cographus Parisiensis. Tria illa pus malvacea sunt atque inter se conveniunt 
calyce duplici , interiori monophyllo quinque-fido persistenii , corolla patenti , 
atque urceoloaut annulo germen cingente , qui parte inferiore in petala quinque 
extenditur , superiore vero in filamenta brevia terminatur : verumtamen signis 
constant ulterius , quibus ab invicem separantur. Perstringamus singula , atque 
primam ea quz Rurzrs sunt. propria. 
Rvrzrs calyx duplex est , quorum exterior triphyllus ut in malva , qui tamen 
et citissime decidit, et unilateralis est. In calycis interioris centro germen repe- 
ritur globosum , decemsulcatum ; minimum , urceolo cinctum , qui basi in pe- 
tala quinque. oblonga, falcata , patentia extenditur; superne vero in 30-40 
filamenta terminatur , corollà breviora, totidem antheras oblongiusculas susti- 
nentia : styli decem exsurgunt ex germinis centro , quod in fructum abit orbicu- 
lari-compressum , ex decem ime unilocularibus, dispermis , quorum semina 
sunt subrotundo-triquetra , subtus acuminata. Ex his itaque patet a MAtivA 
distingui hoc genus calyce exteriori deciduo , et tubi defectu , in cuius loco ur- 
ceolus brevissimus reperitur. 
AssoN1A affinis precedenti est, a quo tamen genere, quemadmodum et ab 
emnibus huc usque notis, distinguitur sequentibus characteribus. Calyx est ipsi 
duplex, uterque persistens , exterior minimus , bracteiformis , monophyllus , 
nilateralis , apice latior , tricrenatus ; interior ut in przcedenu. Germen supe- 
rum , globosum , stylis quinque brevibus terminatum, quod urceolo cingitur 
basi in quinque petala pariter falcata extenso; apice vero terminato in 2o fila- 
menta, corolla breviora ; quorum quinque adhuc breviora , latiora , colorata , 
