saxosum fruticosumque solum , ut E. cafFer et longifolius. 

 aliae loca virgultis, quae Carroo vocant, obsita, ut E. horridus 

 et lanuginosus; aliae tellurem humo copiosam coUium mon- 

 tiumque minoruni, ut E. Altensteinii et Lehmanni. 



Eaedem nec glabris in montibus, qui herbis stirpibusque 

 nudi sunt, inveniuntur: praeferunt loca densis rarisve frutici- 

 bus undique circumdata. Atque his quidem locis peregrina- 

 tores nostri maxima illarum exempla viderunt, circiter quatuor 

 aut quinque pedes alta, sed quarta fere vel quinta sui parte 

 in solo latentia, pluribusque intixa radicibus, digitos aliquot 

 crassis. Hae vero radices perraro altius descendunt in terram, 

 plurimaeque tenui sub solo labuntur: quamquam, ut integrae 

 plantae earumque radices omnes eruerentur, aliquoties sex, 

 etiam octo pedes terrae etrodiendi erant. 



Ceterum quanta quarundam hujus familiae specieruni 

 proceritas emergere possit, intelligitur e relatione Fraseri, quani 

 et ipse de magnitudine plurium plantarum, ad Novae Hollan- 

 diae fluvium, qui a cygnis nomen tulit (Swan river), nascen- 

 tium, perscripsit, et cel. Hookerus volumine primo literarum 

 niiscellarum (Botanical Miscellanj) in publicum emisit. Est 

 in illa relatione, praeter Zamiam spiralem, alia species huic 

 consimilis, necdum descripta, quae ad triginta pedes succre- 

 visse commemoratur. *) 



*) Jam cl. E. Brown oplnatiis esl, duas «asque plane diversas species conlineri vocabnln 

 Zamiae spiralis. 



