caudicis est uiiius pedis vel unius cum dodrantc. Eadem fere 

 est altitudo et crassities eorum caudicum, qui in Europam 

 importati sunt: sed plurima lanugine nudavit eos incendium, 

 quod aliquot annis abhinc fruticetum, unde efFossi sunt, ita 

 exussit. ut paene omne tomentum igni absumeretur. 



Caudicem illius pariter ac cognatarum specierum undique 

 cingunt cujusque rhachis ex intermortuis frondibus reliquiae, 

 quae magis minusve imbricatae, caudici a parte superiori 

 squarrosam induunt faciem ; ab inferiore parte, ubi nullae 

 amplius exstant, nec nisi intervallis intertexta superest lanugo, 

 fusci et rhomboidalis reticuli speciem praebent. In summo 

 caudice conice rotundato, frequentes prominent frondes, qua- 

 rum quidem vicenae quotannis vel quinae et vicenae e vertice 

 enasci solent, sed perennitatis causa sexaginta et plures eodem 

 saepe tempore una conspiciuntur. Longitudo frondium augescit 

 in duos pedes cum dimidio vel etiam in tres; rhachin earuni. 

 quae semiuncialem diametrum in basi et tetragoni obtusi for- 

 mam liabet, obtegit omnino tomentum lanuginosum ac perenne. 

 quod tritici maturi colorem refert. 



Frondes sunt pinnatae, nunc oppositis nunc alternis in- 

 struclae pinnulis. sessilibus, linearibus, acuminatis, versus apicem 

 rhachis magis minusve decrescentibus, numero inter centum et 

 centum et viginti per singula latera. Hae pinnulae sunt lon- 

 gitudinaliter striatae atque dorso pilis canis incuml)entibus 



2 



