— 40 — 



mutuis officiorum commodis, quae, summa diligentia et inte- 

 gritate a nobis servata, cum remotissimis ab Europa populis 

 nos sociarant, factum est, ut hujus urbis institutum multas 

 primuni acquisiverit plantas, quas Europaeis in hortis nemini 

 unquam antea videre contigit. *) 



Quare tempestivum videbatur, si fieri posset, eam tueri 

 ac servare instituti diuturnitatem , quae nulla singuloruni ho- 

 minum vita circumscriberetur. Hac cogitatione impulsus pro- 

 fiteri non dubitavi, quantopere cuperem, ut hortus botanicus, 

 opportuno consilii tempore conditus, et temporibus nostris maxime 

 accommodatus , cujus cultum munificentia civium nostrorum 

 variis quidem modis sublevaverat, sed nulla tamen sponsione 

 privatorum hominum curae et tutelae reliquerat, ut igitur 

 hortus botanicus postero tempore publicis artium docen- 

 darum institutis annumeraretur. Qua in re illud retinendum 

 putavi, ut de more modoque ejus administrandi, qualis adliuc 

 fuerit, nihil mutaretur; simulque aperui, optabilem esse etiam 

 futuram horti amplificationem , ut tandem , spatii quod satis 

 esset, complecteretur. 



*) Quid de praestantia atque utilitate hujus instituti , liorti quippe 

 butauici , cum aliis similibusque institutis comparati, statuendum 

 esset, disertis verbis et communi omnium consensu luculentissime 

 pronunciarunt judices in boc genere acutissimi justissimique , illi 

 nimirum naturalium rerum scrutatores, botanicarum imprimis periti- 

 ores viri, qui anno 1830 in iirbem i)Of.tram coiivenerunt. 



