Botanique. Bambuseae. fi^ 



parte tecta piloso-scabriasculls, ore ligula brevi fimbriisqiie sat Ion2;is deci- 

 duis ; foliis rami floriferi reliquis minoribus , lanceolatis , basi attenuatis 

 firmis, clinrtaceo-per^amenis, glaucescenti-virentibus^ subtus glaucis^ mar"^ine 

 scaberrimis ; inflorescentia varia ^') , capitulis 6 — S lin. in ramulis inter- 

 rupte verticillatis. (Diagn. ex Schult.) 



Hah in Java (^Bambu Tamiang" incol.) : Blume. (v. ram. florif. ab ill. 

 NE. com. et iconem Trinii ined.) 



111. NE. 1834 iuic ducit Nastuin .Tjaukoi-reli Scliivt. 1S30 e monle Gcdae Javac „Bambu Tjan- 

 korieh iucol. (t. Bliirne) cui Scluilt. adscriliit stylum longum, stfgmala 3 puhescentia, autlieras vei"- 

 satiles , ovarium glabrum, liacciforme (in sicco) et lU videtur intus carnosum. Nees autem 

 styluni S Blumii vocat Lrevem , crassum, profuude tri,partituni, stigmata deuse ct Lreve villosa. 

 Prdeter lias nullas doscriptioaibus combiuatis magni juomeuti invenimus diffeEentias , nec S. 

 Blumii Schutt. diffcrt a planta Neosiana; paucis : quod Schult. in S. Blumii suo pro spicula 

 una aduuibrat, id iii N. Tjaukorreh pro fasciculo spicularuui suiuit, vel valvulae iuteriores illius 

 sunt glumae spiculae hujus. 



Comparalis Banibiisae u4[.us Scluilt. et Bamb. JSitung Scluilt. quae ambae in moute Salak 

 Javae crescunt, descriptionibus qua species proprias et a S. Blumii diversas , nisi aliae notae 

 exstent distinclivae, expcmere nou valcmus, quum differentiae adductae laevissimae facile inaetate 

 aliisque circumstantiis ralioncm invcuiant sufficicuteui. Bandmsa Apus t. ipso cl. auctorc a Schiz 

 Blumii absque floribus (quos tamen in illa non vidit) difCcdlime dignoscilur et nonnisi ultima 

 differt: foliis magis oblougis, supra ad basim canaliculi medii eximio lutescentibus, venulis Irans- 

 versis incouspicuis, petiolis gracilioribus, dorso haud carinatis, ligulis magis ciliatis et in petioli 

 axilla nodo gibbo, hispido instructis, margine vagiuae arliculum ciugeute, ad latera non in auri- 

 culara producto. Bambusa auteni Apus a B. Biluiig (cui valde affuiis ex Schult.) nonnisi differt 

 vaginis tenuioribus (uon coriaceis), margine ciliatis (non glabris), foliis angustioribus (IG — 24 : 

 120 — 180), non ovato-lanceolatis (24— 40 • 140 — 210), obsoletius ncrvosis; venulis transversis creb- 

 ris, parum, magis tamen quam in B. Bitung consp'cuis, supra glabris, subtus uuillo minus scab- 

 ris, maculis supra in foliis vetuslis B. Bitung nuuierosis quadratis, flavesccntibus, saepe confluentibus 

 destitutis; (sed iu pagina superiore foliorum vclustorum B. Apus pariter maculae sparsae, subro- 

 tundae, fuscescentes, areola flava cinctae, centro saepius albidae, V3— I lin. diam.); petiolis longi- 

 oribus, 5—6 lin. (non. 3 lin.), gracilioribus, glabris (non hispidis). Nastus Tjankoireh demuin 

 quoad folia dlffert a Sch. Blumii : petiolo lineali (non 4 — 6 lin.), foliis utrinqiie glabris, (non 

 scabris; in B. Bitung folia juniora subtus ad nervos hispida); nervis primariis in quolibct latere 

 6—8 (non 10—15), ccsta media sublus fiavesccnle (petiolo versus laminam iion lutcscente), foliis 



25) Ramis floriferis paucis (2) , e nodis culrai vel ramorura erumpentibus, basi aut vagina 

 culini et bracteis pluribus minoribus tectis, aut capitulo spiculigero sessili auctis, adjectis quan- 

 doque nonnullis (1- 2) Lrevepedunculatis ; aut inflorescenlia terrainalis, ramis flonferis2 clougatis. 



