D l D Y N A M I A. 107 



cholku todygi i gahizek wwiechy, czyli baldaszkogrony , rowno- 

 wysokie, maja przysadki liczne, jajowate, od kielicha nieco dluz- 

 sze, hrudno-purpurowe. Kielichy walcowate, o pigciu rownych 

 z^l)kach, podobniez kolorowe. Korona ciemno-FOzowa, zewn<itrz 

 delikatnie omszona. Zapach calej rosliny korzenny, przyjemny. 



649. 0. majorana: spicis subrotundis pluribus giomeratis 

 (L. majeran) pedunculatis , foliis petiolatis ellipticis 

 obtusis tomentosis, caule (herbaceo 

 vel) suflruticoso. 



Willd. Spec. HI. p. 137. Origanum 



majoranoides Willd. l. c. et alior. auct. 



Origanum suffructicosum Horfulan. 



Majorana hortensis Moenc]i,Metli.AOQ. 



Ma pochodzic z x\fryki pdlnocnej. i srodkowej 



Azyi. K^yiinie w lecie, "5 



Zapach calej rosliny mocny, aromatyczny lecz przyjemny. J.o- 

 dyga prosta, niemal walcowata, bardziej lub mniej galezista, po- 

 spolicie czerwonawa, omszona. Liscie ogonkowe, prawie-elipty- 

 czne, tepe, na brzegu cale, delikatnym, szarym kutnerem okry- 

 te, pod spodem nerwiste. Kwiaty dosc gesto skupione, tworz^ 

 krotkie, okrciglawe lub prawie czworograniaste klosy. Przysa- 

 dki jajowate. omszone, dachowkowato na siebie zachodzqce. Ko- 

 rona zoltawo-biala. Majeran w klimacie wlasciwym jest podkrze- 

 wem, u nas dla zimna zmienil sig w rosline zielnq, rok trwa- 

 jacc|. i dlatego z nasion co wiosna zasiewanych, w ogrodach si§ 

 utrzymuje. Origanum majoranoides , oinsany najprzod przez Wil- 

 denowa jako osobny gatunek , a nastepnie od innych autorow 

 za taki poczytanyjjest odmian^ albo raczej pierwotnym szczepem 

 tego gatunku, maj;^cym lodyge u dolu prawie-c^rzewiastq i lisc 

 bardziej kosmaty ^Kluk, D(/kc.ll. 150.. Ogrodnictico Zigry I. 57. 

 Wodzicki IJ. 269. StrumiUo, Ogrody poln. wydan. 2. str. 281. 

 Wyzycki, Zielnih U. 190.). 



284. TCEBENA. WITULKA. 



Kielich Szc^bkowy, o Zcibku jediiym krofszym. Korona 

 lejkowata, nieco skrzywioiia, z brzegiem na pigc klapek nie- 



