TETRADYNAMIA. 199 



Hort. Clif 339. Flor. Suec. edit. 2. p. 236. Brassica cam- 

 pestris perfoliata flore luteo Loesel. Pruss. 29. 



Dziko rosnie w Anglii, Szkocyi, Hiszpanii , a po- 

 dJug swiadectwa Linneusza i Wahlenberga w Smo- 

 landyi^ Skanii i poludniowej Laponii. W naszym 

 kraju nie wiem czyli gdzie rzeczywiscie dziko wyra- 

 sta. Kwitnie w czerwcu i lipcu. ^? 



Ma korzen pojedynczy, szczuply, twardawy. -Lodyge prosto-sto- 

 jqcQ, na 1 — 2 stop wysokg, gaJ^zist^, walcowat<|, catkiem gtadka, 

 sino-zielonawq. Liscie nieco miQsiste, nizsze lirowate, zajjkowane, 

 pojedynczym, rzadkim, szczeciniastym wlosem, mianowicie pod 

 spodem na zylkach porosle; wyzsze bezogonkowe, nasad^ sercowa- 

 t^ pr§t obejmujfice, szczytowato-przedluzone, cale, gtadkie, na po- 

 wierzclxni rowne, sino czyli modraw-ozielone. Kwiaty zotte. Listki 

 kielicha cokolwiek roztozyste. Luszczyny prosto-stojc-jce, walcowate 

 iub niewyraznie czworograniaste , na powierzchni siatkowato-zyt- 

 kowane, 1 '/2 — 2 cal. dlugie, dziobkiem szydtowatym, w nasadzie 

 prawie 4graniastym uwieiiczone. Ziarna kuliste, brudno-czerwo- 

 no-orzechowe. Kapustniku jest dwojaka odmiana, tojest: 1 jesien- 

 ny (autumnalis) , zasiewa sig w koiicu lata lub w jesieni, a nastg- 

 pnego roku w lecie dojrzate ziarna wydaje. 2, wiosenny czyli 

 wczesny (praecox) , sieje sig na wiosng i tegoz roku przed jesieni^ 

 dojrzewa. Obiedwie wybornego dostarczajq oleju; jesienny miano- 

 wicie dla licznych ziarn i wielosci wydawanego oleju, przed rzepa- 

 kiem i innemi olejnemi tej gromady roslinami, niew^tpliwe ma 

 pierwszeristwo (0 uprawiekapustniku czyli kolzy: Izys z r. 1822, 

 IV, 469. Piast, IX, 24. X, 12. Pam. rolniczo-tecJm. IV, 54, Ocza- 

 powski, Gospodar. wiej. VI. 148. Poczqt. Gosp. Burg. II. 194.). 



B. Kapus. poln. brukiew(Brass. campestr. napo-brassica: radi- 

 ce tumida napiibrmi DC. Syst. II. p. 589. Brass. oler. napobras- 

 sica Lin. Spec. Willd. Spec. III. p. 549). Ma korzeri gruby, na- 

 brzmialy, liscie dolne szorstko-kosmate, wyzsze gladkie. Czgsto 

 mylnie z kalarep^ za jeden uwazana gatunek, ale u t^j ostatniej 

 nie korzeri, lecz lodyga nad korzeniem jest nabrzmiala i migsista. 



Znaczniejsze odmiany brukwi s^: 



a) Zioyczajna (communis), majgca korzeri bialy lub nieco czer- 

 wonawy, nieforemnie kulisty, gl^ nad korzeniem i ogonki lisci ko- 



