204 NIEROWNO-SZESCIOPR^CIKO WA 



Korzeri pojedynczy, szczupty, bialawy, 3 do 4 cali dlugi , gdzie- 

 niegdzie rzadkiem, drobnem wloknem okryty, pionowo w ziemi§ 

 wchodz^cy, twardy, prawie drzewiasty. -Lodyga zwyczajnie na to- 

 kiec wysoka, mniej wigcej gal^zista, prawie walcowata, gtadka, 

 sino-zielona. Galgzie wyprostowane, niebardzo rozlozyste. Liscie 

 wszystkie mianowicie na dolnej powierzchn-i sino-zielonawe, gtad- 

 kie, cokolwiek miesiste; korzeniowe i nizsze todygowe, 4 do 5 cali 

 dlugie, lirowate, tojest na poprzeczne, ku dolowi stopniowo coraz 

 mniejsze klapki wcigte; wierzcholkowa klapka rozszerzona, t§pa, 

 nieforemnie z^bkowana ; wyzsze bezogonkowe , podluzne , nasad^ 

 sercowatci pr§t otulajcice. na obwodzie nieforemnie grubo z^bko- 

 wane; najwyzsze szczuplejsze , lancetowato-przedtuzone i zwykle 

 zupetnie cale. Kwiaty ciemno-zolte (mniejsze i ciemniejsze jak 

 u ogniku), trochg pacbn^ce, z poczqtku gesto zebrane, pozniej two- 



Litewsk. Jozef Jiindzitl (stron.275) rzepak zimovvy odnosi do gat. Brass. 

 olerac. var. oleifera; rzepak brukwiowy' do Brass. olerac. var. napus; 

 rzepak letni do Brass. oler. var. praecox. P. Oczapowski [Gospodar. wiefs. 

 VI. 151), nazwQ rzepaku kladzie przy gat. Brassica campestris , a Bras- 

 sica napus nazywa rzepnikiem, robiqc na dole (str. 150) uwag^, ze wta- 

 sciwiej byloby ten drugl nazwa6 rzepakiem, a pierwszy kapustniaJciem 

 lub wrzoskwiq. P. Wjzycki, jeszcze bardziej calq t^ rzecz gmatwa, bo 

 rzepakiem letnim zowie gat. Brass. napobrassica {Zielnikl. 330), a przy 

 Brass. oler. napus. ktadzie nazwQ polsk^ rzepnik pospolity, utrzymujac, 

 ze to jest rodzaj brukwi (nawel gatunkiem brukwi byc nie moze, bo ona 

 . osobnego rodzaju nie stanowi), ze uprawa jego bardziej jest upowsze- 

 chniona anizeli rzepaku (ktorego? i gdzie?). Nakoniec p. JastrzQbowski 

 Eulendarz powszech. 1839 str. 28. 1847, str. 10). Brassica napus hrzo- 

 skwiq, a Brass. campes. oleif. rzepnicq nazywa i l. d. W takiem pomie- 

 szaniu nazwisk, nie mogqc nic pewnego upatrzy6, ani przekonac si§ 

 z opisow (bo takowych w autorach wspomnionych albo wcale nie ma , 

 albo bardzo niedoktadne), o tozsamosci galunku lub odmianytych olej- 

 nychrosUn, trzymatem si^ scisle w ich oznaczeniu dzieta Dekandola 

 {Regni vegetab. Syst. natur.), ktory wiele nad catq t^ famiU^ pracowat 

 i gruntownie j^ zbadal; co za^ do nazwisk polskich, le przyj^tem takie, 

 jakie gospodarze tutejsi zwykie im nadaj^.Wszakze i ja w oznaczeniu mo- 

 glem sig pomylic, bo zdeterminowanie tycb roslin nie jest tak Jatwe, dla 

 wielkiego ich podobiehstwa do siebie i roznych odmian po^rednich, wy- 

 nikajacych z pomieszania wzajemnego, do ktorego wszystkie niemal krzy- 

 zowe wielce s^ sktonne. Dlatego chociaz aulorowie pisz<i, ze rzepak ro- 

 wnie zimowy jakoi letni, sq roslinami catkiem gtadkiemi, bez wtoskow; 

 ja jednak u wielu indywiduow postrzegam (jak lo w opisaniu wspomnia- 

 lem), HScie dolne krotkim, rzadkim, szczeciniastym wlosem okryte; cza- 

 sem nawet i todyga u dotu takiez ma szczecinki; w ksztalcie hsci widz^ 



