SYNGENESIA. 365 



i tlo lisci lodygowych dosc podobnych. Ziarna podtuzne» u dotu 

 szczuplejsze, maj^ na kantach drobne, na dot skierowane kolce, 

 a w wierzchotku zwykle czt^ry (czasem 6) szczuptych, zadziorko- 

 watych osci. Kwiatki zolte. W odmianie pospolitej (»), wszystkie 

 s^ jednakowe, rurkowate, niepozorne. W promienist^j (?), nad- 

 brzezne sq jgzyczkowate, dosc wielkie, zlocisto-zotte, promienisto 

 zrzadka kwiat otaczajqce. Linneusz uwazal j;j za osobny gatunek 

 i do rodzaju Coreopsis policzyh Odmiana trzecia (y), miewa lody- 

 gg zaledwie na 2 lub 3 cale wysok^, niemal pojedynczQ; glowki 

 kwiatowe mate, wzniesione, bezpromieniowe. Na bagnach torfo- 

 watych niektedy sig przytrafia. Ten, rownie jak i poprzedzajgcy 

 gatunek uczepu, daje dosc pi§knq i trwaJg, zolt^ farb§. 



363. TUSSILAGO. PODBIAL. 



Kielich ogolny z jediiego rzgdu listkow rownych, lance- 

 (owato-rownow4zkich, kwiatkom niemal wyrownywaj^cych 

 zlozony. Osadnik nagi, doJeczkowaty lub wydatnemi krop- 

 kami okryty. Ziarria podtuzne, niemal walcowate, gladkie, 

 puchem beztrzoneczkowym , wlosistym uwienczone. (Liscie 

 obszerne, sercowate, po rozwinieniu sig kwiatow wyrastajfi- 

 ce). (^Syngen. superjlud). 



a) Kwiatki ohwodowe j^zyczkowate^ zenskie; srodkowe rur- 

 kowate, nieliczne.) m^zkie. 



841. T. farfara: scapo Ifloro bracteoso, flore radiato, 

 (P. pospolity) foliis cordatis angulatis dentatis subtus 

 pubescentibus. 



Spreng. Syst. III. 466. Tussilago far- 

 isi,rsiLin.WilldSpec.in..p.ldQ7. Eiium. 

 Berol. p. 873. Scop. Cam. n. 1059. 

 Roth., Flor. Germ. II. 346. Pers. Syn. 

 II. 455. Schk. Handh. III. tah. 242 (flos). 

 Hayne, Arzneig. II. tah. 16. Hoffm. Germ, 

 II. 141. DC. Florifixm. /1.3163. Ejusd. 



