SYNGENESIA. 417 



Przytrafia sig gdzieniegdzie na miejscach su~ 

 chych, w lasach, zaroslach, przy drogach (mianowi- 

 cie w Lubels. koto Kazimierza i Lublina). Kwilnie 

 od hpca do wrzesnia. 7J. 



Ten gatunek odznacza si§ lisciem na liczne, clrobne, ro- 

 wnowQzkie, nieco spiczaste wcicjcia pierzasto-podzielonym. Dol- 

 ne liscie sq wi^ksze i dtuzsze; gorne corciz ku wierzcholkowi 

 krotsze; wszystkie nieco do iodygi przytulone, z wierzchu zwykle 

 gladkie, pod spodem bledsze, drobnym wlosem okryte; obwod 

 wcigc nieco zawiniony, a dolna powierzchnia wydatnym oznaczo- 

 na nerwem. JiOdyga dorasta okolo lokcia wysokosci; jest prosto- 

 stojqca, pojedyncza, walcowata, brozdowana, czgstokroc u dolu 

 brudno-czerwonawa, welniastym, rzadkim, bialym kutnerem okry- 

 ta, niekiedy jednak prawie zupelnie gladka. Kwiaty zlocisto-zolte, 

 drobne, w baldaszkogron wierzcholkowy zebrane. Szypulki ku- 

 tnerem porosle. Listki kielicha lancetowate. nieco spiczaste, gla- 

 dkie; przysadki dolny kieliszek stanowigce nieliczne , krotkie, 

 szqzeciniaste. Ziarna drobnemi wloskami okryte. 



373. ARNICA. POMOBNIK. 



Kielich dzwoiikowaty, z listkovv lancetowatych, prawie 

 rownycl), pojedynczym rzgdem osadzonych iiformowany. 

 Kwiatkl nadbrzezne promieniste, zenskie; srodkowe rurkowa- 

 te, w pi^c z^bkow wycigte, 2plciowe. Osadnik kosmaty. 

 Ziarna podhizne, kanciasto-walcowate, szczecinkami okryte. 

 Puch z jednego rzgdu wJosow twardawych i szorstkich zlo- 

 zony. (Kwiaty wielkie, zolte, o promieniach szerokich, 3z^b- 

 kowych). (Syngen.swperflud). 



880. A. montana: foliis radicalibus obovatis vel oblongis 

 (P. lekarski) subintegerrimis Snerviis, caulinis gemi- 

 nis oppositis, capitulis paucis, involucro 

 glanduloso scabro. 



Arnica montana Lin. Spec. Willd. 

 Spec. III. 25.2106. FoUicIi, Palat. n. 809. 

 Tom H. 53 



