SYNGENESIA. 469 



99. Dens leonis qui Taraxacum of- 



ficinarum Vaill Paris. p. 46. Mni- 



szek, swini mlecz, albo p^pawa: Dens 



leonis v. caput monachi Syren. stron. 



1154. . 



Bardzo pospollta roslina^ na J^kach tak suchych 



jako i wil^otnych- na pastwiskach, miedzach, koJo 



drog, na dziedziiicach, ulicach, podworzach, w ogro- 



dach, nawet w lasach i gajach. Kwitnie od wiosny 



az do twardej jesieni. 9J. 



Gtqbik walcowaty, wyprostowany lub podnoszqcy sig, lisciom 

 rowny, niekiedyj^^znacznie od |nichjdluzszy, cz§sto czerwonawy, 

 juz gladki, juz przytulonym, bialym wtosem naksztalt welny gdzie- 

 niegdzie okryty, w srodku wydr^zony, Ikwiatowy. Liscie (tylko 

 korzeniowe) podluzno-przewrotnie-jajowate, rozmaitej dtugosci 

 (od 3 do 10 cal. dtug.), w gorze rozszerzone, prawie zupetnie gla- 

 dkie, haczysto-wcinane, tojest podzielone poprzecznie na klapki 

 nieforemne, lancetowate, czyli raczej trojkqtne, spiczaste, ku do- 

 }owi skierowane. Kiapki te Scj albo zupetnie cale, albo roznie 

 wcigte i z^bkowane : wierzcholkowa pospolicie jest wi§ksza od 

 innycb; czasem wszystkie s^ niemal sobie rowne. Na powierzchni 

 lisci daj^ si§ niekiedy widziec, mianowicie na srodkowym nerwie 

 delikatne, rzadkie wtoski. Kwiat wierzcholkowy, zolty, dosyc 

 wielki. Kielich zewngtrzny po rozwinieniu sig kwiatu prawie 

 zawsze mniej wigcej zwisty, cz§sto kolorowy; listki zas wewng- 

 trznego s^ dtuzsze, lancetowate, spiczaste, rowne, do gory wznie- 

 sione, niekiedy w wierzchoJku czarniawe. Ziarna podtuzne (oko- 

 }o 2 lin. dtug.), brunatne, rysowane i niemal kaiiciaste, w gorze 

 malenkiemi, kolczatemi zadziorkami najezone. Puch wtosisty, de- 

 likatny, na trzoneczku szczuplym, dwa lub trzy razy od ziarna dtuz- 

 szym wsparty. 



Uicaga. Po okwitnieniu, gdy ziarna dojrzewajc'}, kielich we- 

 wngtrzny takze jest zwisly. Wtedy puch nasienny tworzy swo- 

 jem skupieniem owq, powszechnie znajom^, wtosistq, biatcj, fore- 

 mn^ kulg, ktor^ nast^pnie wiatr rozrywaJQc, dojrzate ziarna w da- 

 lekie strony roznosi. Niekiedy liscie nie sa haczysto-dzielne, lecz 

 majq brzeg z^bkami malemi opatrzony; czasem brzeg ten jest pra- 



