586 



WPOtDZIELNO-KWIATOWA 



natem, mata kropelka gryzqcego ptynii, ktory nast§pnie zapalenie 

 i dotkliwy bol piek^cy sprawia. Suche pokrzywy, jako pozbawio- 

 ne owego soku, wcale nie parzq. Wspomnione wlosy, juz na li- 

 stkach nasiennych clajq|sig widziec. 



1005. U. DioiCA: foliis cordato-oblongis acuminatis grosse- 

 (P. zwyczajna) serratis urentibus, racemis paniculato-ra- 



mosis axillaribus geminis sessilibus pe- 



tiolo longioribus dioicis, floribus glome- 



ratis. 



Urtica dioica Lin. Willd. Spec. IV. 352. 



Pollich., Palat.n. 901. Roth, Germ. II. 474. 



Schk Handh. III. 236, tah. 289. Hoffm. 



Flor. Germ. II. 248. DC. Flor. fran. n. 



2132. Kluk, Dijkc. III. 146. Bess. Gal. II. 



284. Pers. Syn. II. 553. Spreng. Syst. III. 



p. 839. Kunth, Flor. Berol 11. 186. Die- 



trich, Flor. March. 219. Wimm. Siles. I. 



322. Lorel, Flor. Pruss. tab. iS6 , fi.g. 



1026. Urtica foliis cordatis, amentis cy- 



lindraceis sexu distinctis Lin. Flor. Lapp. 



374. Urtica foliis bppositis cordatis, ra- 



cemis geminis Lin. Flor. Suec. n. 863. 



Urtica hispida DC. Flor. fran. Suppl. p. 



355. Urtica urens maxima Vaill. Paris. 



p. 205. Pokrzywa wtora pospolita: Ur- 



tica communis Syren. stron. 1406. 

 Przy wsiach, kolo plotow, na gruzach, miejscach 

 nieuprawnych i zaniedbanych b. pospolila, czasem 

 w gajach i w lasach. Kwilnie w lipc. sierp. 1|. 



* Wi§kszy gatunek fpokrzywy, dorastajticy czasem kilku stop 

 wysokosci, a niekiedy wzrost ludzki przewyzszajfjcy. Korzen ma 

 perzowaty, dosc gl§boko w ziemi§ rozposcierajjjcy sig. Lodygi 

 czworokanciaste, nieco galgziste, prosto-stojt^ce. Liscie wielkie, 

 przeciwlegle, ogonkowe, jajowo-podtuzne, w wierzcholku szczy- 



